Σεπτεμβρίου 28, 2009 στις 2:37 πμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Αγάπη, Αδιέξοδο, Ελευθερία, Λύπη
Χίλιες φορές να με λυπάσαι παρά να με αγνοείς.
Χίλιες φορές να με ζηλεύεις παρά να με λυπάσαι.
Χίλιες φορές να μ’ αγαπάς παρά να με ζηλεύεις.
Αλλά και χίλιες φορές να μ’ αφήσεις ελεύθερο παρά να μ’ αγαπάς…
Βέβαια, για να μ’ αφήσεις ελεύθερο πρέπει να δεχθείς πρώτα να με αγνοήσεις…
…oπότε είσαι μάλλον χαμένη από χέρι!
Σεπτεμβρίου 20, 2009 στις 11:07 μμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Λύτρωση, Σκοτάδι, Φως
Ενίοτε, νοιώθω μία έντονη ανάγκη να σκοτεινιάζω.
Ίσως γιατί το φέγγος που έπεται αναπόφευκτα, έρχεται πάντα πιο φωτεινό και πιο καθαρό από ποτέ…
Σεπτεμβρίου 15, 2009 στις 4:57 μμ (5. (Παρά)ποιήματα)
Tags: Ζωή, Θάνατος, Στάχτες, Φοίνικας
Στα πηχτά μας σκοτάδια, στις βαθιές μας πληγές
προσδοκάμε σημάδια με κρυφές προσευχές.
Οι φωνές μας θα σβήσουν, θα χαθούν σιωπηλές
μα τα χνάρια θ’ αφήσουν πίσω εικόνες θολές.
Και το δάκρυ από τρόμο, η ανάγκη φυγής
θα σου ανοίγουνε δρόμο απ’ το τέλμα να βγεις.
Κι αν η λήθη μας ρέπει στο νησί των Φαιάκων
έχουμε στάχτες στην τσέπη, απ’ τις ανάσες των δράκων.
—–
Δε γεννιόμαστε. Aπό λήθαργο βαθύ σηκωνόμαστε.
Δεν πεθαίνουμε. Mόνο στο τέλος για ύπνο πηγαίνουμε.
Εκτοξευόμαστε. Aπό τις στάχτες του Φοίνικα ερχόμαστε.
Προσγειωνόμαστε, όταν και πάλι στάχτες γινόμαστε…
—–
Κι οι κραυγές αγωνιάς, οι φυλακές της ψυχής
είναι πνοή ελευθερίας στους άδειους κόλπους της γης.
Καθώς το αίμα θα τρέχει, από μια νέα ουλή
ο πόνος θα μας θυμίζει, πως είμαστε ζωντανοί.
Κι όταν ο χρόνος δεν θα ‘χει, για μας καμιά σημασία
ίσως να βρούμε μονάχοι, την άχρονή του ουσία.
Κι αν τα πανιά μας καούνε, απ’ του ουρανού τη φωτιά
θα φτιάξουμε άλλα απ’ τις στάχτες˙ πορφυρένια φτερά.
—–
Δε γεννιόμαστε. Aπό λήθαργο βαθύ σηκωνόμαστε.
Δεν πεθαίνουμε. Mόνο στο τέλος για ύπνο πηγαίνουμε.
Εκτοξευόμαστε. Aπό τις στάχτες του Φοίνικα ερχόμαστε.
Προσγειωνόμαστε, όταν και πάλι στάχτες γινόμαστε…
Σεπτεμβρίου 9, 2009 στις 5:28 μμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Αλήθεια, Παράφρονας, Πιστεύω, Ψευδαίσθηση
Έχει σημασία το τι πιστεύεις ή απλά το πόσο πολύ το πιστεύεις?
Άλλωστε, ο μόνος που μπορεί να κρίνει την αξία των πεποιθήσεων μας, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Κι αυτός είναι προκατειλημμένος…
Μήπως τελικά ή απολυτότητα και οι δάφνες του παράφρονα είναι ο ορισμός της ευτυχίας?
Εξάλλου, μήπως και η “Αντικειμενικότητα” δεν είναι παρά μία δημοφιλής υποκειμενική ψευδαίσθηση?
Σεπτεμβρίου 7, 2009 στις 8:50 πμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Ζωή, Νόημα
Ποιο είναι το νόημα της ζωής?
Δεν έχω ιδέα!
Το μόνο που υποψιάζομαι ολοένα και περισσότερο, είναι ότι όσοι δεν είναι διατεθειμένοι να μοιραστούν κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση…
Σεπτεμβρίου 2, 2009 στις 1:57 μμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Μοναχικότητα, Μοναξιά
Σεπτεμβρίου 1, 2009 στις 3:39 πμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Φόβος. Χρέος, Ψυχή
Οι φόβοι που διώχνουμε μακριά σε στιγμές αδυναμίας, είναι το χρέος της ψυχής μας.
Κι όπως κάθε χρέος, έτσι κι αυτό, το πληρώνουμε πάντα και με τόκο…
