Ενίοτε, νοιώθω μία έντονη ανάγκη να σκοτεινιάζω.
Ίσως γιατί το φέγγος που έπεται αναπόφευκτα, έρχεται πάντα πιο φωτεινό και πιο καθαρό από ποτέ…
Σεπτεμβρίου 20, 2009 στις 11:07 μμ (6. Σύντομες Σκέψεις)
Tags: Λύτρωση, Σκοτάδι, Φως
Ενίοτε, νοιώθω μία έντονη ανάγκη να σκοτεινιάζω.
Ίσως γιατί το φέγγος που έπεται αναπόφευκτα, έρχεται πάντα πιο φωτεινό και πιο καθαρό από ποτέ…
gvaranx είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2009 στις 10:14 πμ
αναποφευχτα, ε?
Duncan είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2009 στις 1:23 μμ
Ο κύκλος είναι κύκλός…
Κων/νος είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2009 στις 1:35 μμ
Εκτός απο μας όμως φωτίζει και τον περιβάλλοντα χώρο, κάτι που μας βοηθάει να προχωρήσουμε πιο μακριά και να περάσουμε τα όρια του γνώριμου χώρου μας.
gvaranx είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2009 στις 5:22 μμ
δηλαδη να κατσω να περιμενω να κανει τον κυκλο του? ή να κανω κι εγω κατι?
Duncan είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2009 στις 11:04 μμ
Θέλεις δε θέλεις θα κάνεις κάτι… Είναι κι αυτό μέρος του κύκλου! Και τον επηρεάζει μ’ έναν παράξενο και συνάμμα πανέμορφο τρόπο…
(ΥΓ.: Αυτός ο τόνος στο ήτα το διαζευκτικό μ’ έστειλε για τσάι…
)
gvaranx είπε,
Σεπτεμβρίου 23, 2009 στις 5:21 πμ
παλι μπλεξαμε με τις αυτοαναφορες λοιπον…
Αφου κι αν δεν κανω κατι, τελικα κατι κανω, πχ περιμενω, σχεδιαζω, ονειρευομαι.. γαμησε τα.
(ΥΓ.: ημουν τοσο σιγουρος πως θα εκανες μια αναφορα σε αυτο ή τουλαχιστον θα το προσεχες!)
Duncan είπε,
Σεπτεμβρίου 23, 2009 στις 2:03 μμ
Χαχαχαχαχαχαχα… Εννοείται…