Γένεσις

infinity

Δεν βρίσκω νόημα πουθενά. Και δεν εννοώ σχεδόν πουθενά, η άλλες τέτοιες φιλοσοφικές ανοησίες. Εννοώ πουθενά… Ούτε στο φως της ημέρας, ούτε στο διάβασμα, ούτε στους ανθρώπους, ούτε καν στην προσπάθεια. Για ποιο λόγο να ξυπνάω κάθε πρωί και να πηγαίνω στη δουλειά μου ή γιατί να μην πάω? Τι θ’ αλλάξει? Άλλωστε, ποτέ δεν το επέλεξα να βρεθώ εδώ και να παίξω μ αυτούς τους κανόνες…

Γι’ αυτό και είμαι καταραμένος να μετανοιώνω συνέχεια. Για ότι έκανα και για ότι δεν έκανα. Όσο και να προσπαθώ, ποτέ δεν θα είμαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, γιατί – πολύ απλά – δεν ξέρω για πιο λόγο προσπαθώ. Απλά έχω μάθει (και το έχω μάθει καλά) να γελάω και να κλαίω όπως όλοι. Να απογοητεύομαι και να ελπίζω όπως οι άλλοι ανόητοι. Αυτοί μου το μάθανε. Και σ’ αυτούς καποιοι άλλοι και σ’ αυτούς κάποιοι άλλοι και ο κατάλογος δεν τελειώνει ποτέ. Ή τελειώνει? Ιδέα δεν έχω. Αλλά ξέρω να παλεύω, αν σας ενδιαφέρει. Έχω μάθει και να κάνω υπομονή, αν σας αρέσει καλύτερα… Μην ανησυχείτε, δεν θα σας ρωτήσω γιατι. Το ξέρω ότι σας τρομοκράτεί αυτή η λέξη. Άλλωστε, είμαι σίγουρος ότι και ‘σεις δεν έχετε την παραμικρή ιδέα. Διαλέξτε λοιπόν το αγαπημένο σας συναίσθημα και πείτε μου να το φορέσω. Δεν θα σας απογοητεύσω. Είναι το μόνο που ξέρω να κάνω καλά…

Σκέφτομαι να πεθάνω. Συνέχεια. Δεν ξέρω γιατί. («πες μας κάτι καινούριο» θα μου πείτε… «Να πάτε να γαμ*****ε» θα σας πω. «Δε σας ρώτησα»). Μάλλον το κάνω από αντίδραση. Όλη η «ζωή» κινείται γύρω από τον φόβο του θανάτου. Αυτή είναι η πηγή όλης της ανθρώπινης αδυναμίας. Εγώ το μόνο που φοβάμαι, είναι να μείνω εδώ από δειλία. Γιατί είναι το ίδιο δειλός αυτός που ζει επειδή φοβάται ν’ αυτοκτονήσει, μ’ αυτόν που αυτοκτονεί επειδή φοβάται να ζήσει. Εγώ σίγουρα δεν φοβάμαι να ζήσω. Γιατί, για να φοβάσαι κάτι, πρέπει πρώτα να το γνωρίζεις. Και εγώ δεν ξέρω τι μου γίνεται.

Μακάριοι, οι γνωρίζοντες τι τους γίνεται. Και έχουμε πολλούς από αυτούς. Βλέπετε, τα πάντα σήμερα τα ονομάζουμε επιστήμη: Φυσικές επιστήμες, ανθρωπολογικές επιστήμες, πολιτικές επιστήμες, επιστήμες της σκέψης, ιατρικές επιστήμες, επιστήμες της (παρα)πληροφόρισης, επιστήμες των ηλεκτρονικών μέσων, αθλητικές επιστήμες, μαγειρικές επιστήμες, σεξολογικές επιστήμες, επιστήμες της ψυχής (ευρύτατα γνωστές και ως Θρησκείες), οικονομικές επιστήμες, ψυχολογικές επιστήμες (ευρύτατα άγνωστες ως επιστήμες χειραγώγησης των ανθρώπινων συναισθημάτων), επιστήμες της λογικής, επιστήμες του παραλόγου, επιστήμες του διαλόγου (η αλλιώς νομικές επιστήμες), επιστήμες του αντιλόγου (βλέπε: ‘επιστήμες του διαλόγου’), επιστήμες του λόγου και επιστήμες του αλόγου (που προοδευτικά, αποκτάνε όλο και περισσότερους οπαδούς).

Μέσα εκεί, το ανθρώπινο είδος εκτονώνει την καταπιεσμένη προδιάθεση αυτοκυριαρχίας, πάνω στην ίδια του την ύπαρξη. Τι κι αν εμφανίζεται αυτούσια, η λέξη ‘πίστη’, μέσα στην λέξη ‘επιστήμη’. Η ανθρωπότητα δεν κολώνει. Μπορεί να χτίσει τα μεγαλύτερα παλάτια πάνω στην άμμο. Και όχι μόνο αυτό. Είναι σε θέση να σου παρουσιάζει κάθε στιγμή αποδεικτικά στοιχεία, για την βελτιστότητα της κατασκευής. Τι κι αν τα θεμέλια είναι σαθρά. Μετά από τόσο καιρό κανείς δεν τα θυμάται. Ποιος δίνει πλέον σημασία? Σημασία έχει το μεγαλείο που ακολούθησε μετά. Κι ότι ακολούθησε μετά, δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την άμμο, πάνω στην οποία ξεκίνησε το έργο. Χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα καλύτερης ποιότητας υλικά. Ποιος λοιπόν θα δώσει σημασία σε μία τέτοια λεπτομέρεια? Άλλωστε, η ‘αρχή’ κρατάει μια στιγμή. Η ‘συνέχεια, για πάντα… Και η ανθρωπότητα ζει στην ‘συνέχεια’.

Όσο για μένα, εγώ ζω στο ‘πουθενά’. Ξέρετε τι είναι αυτό? Ούτε εγώ. Αλλά κρύβομαι εκεί, γιατί κανένας σας δεν πρόκειται να το κατανοήσει. Ούτε που πρόκειται να προσπαθήσει. Είναι συνιφασμένο με την άγνοια και όλοι ξέρουν τη γνώμη σας για την άγνοια. Έτσι δεν θα με βρείτε ποτέ. Θα μείνω λοιπόν αστρατολόγητος ενάντια σε κάθε επιχείρηση συνέχειας. Ούτως ή άλλως σας είμαι άχρηστος. Δεν μπορώ να συμμετέχω σ’ ένα τόσο καλοσχεδιασμένο πρόγραμμα, όταν δεν έχω ακόμα κατανοήσει τη λειτουργία του ίδιου μου του είναι. Αλλά αυτά είναι τετριμμένα για σας. Γι’ αυτό θα αρκεστώ να σας πω ότι εγώ μέχρι στιγμής έχω καταλήξει να… Δεν ξέρω πώς να το εκφράσω αυτό… Δεν το καταλαβαίνω όπως εσείς… Α το βρήκα! Μέχρι στιγμής, δεν έχω καταλήξει πουθενά!. Μπορεί να μην ξέρω τι είναι, αλλά μάλλον εφευρέθηκε για να με βγάζει από τέτοιες δύσκολες θέσεις… Εκπληκτική κουβέντα! Γιατί την μισείτε τόσο?

Αρχή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: