Άτιτλο

dark-art

Τα λαγούμια ουρλιάζουν, οι κραυγές δεν σιγούν,

Και καλούν σε βοήθεια απ’ το τέλμα να βγουν.

Μα το χέρι που απλώνεις σαν ηχώ βροντερή,

Τη φωνή δυναμώνει και την κάνει αιχμηρή.

Αλλά κανείς δεν ακούει την οργή της ζωής,

Κι ανακούφιση νοιώθει με το φώς της αυγής.

Έτσι η γη σε δοξάζει, σου χρωστάει πολλά,

Και σε θρόνο σε βάζει, λυγερό βασιλιά.

Κι ας ριγούν στον αέρα, τα θολά βογκητά,

Της παράταιρης φρίκης στην υπόγεια στοά.

Εσύ δεν θες να μοιράσεις την αλήθεια αυτή,

Όμως ποιος είναι η στάμνα και ποιός η πηγή?

Επόμενο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: