Πορεία

road_to_heaven_by_deinha1974

Ποιες στιγμές μας αρνηθήκαν, ποιες αδρές αυταπάτες,

Που τις σκέψεις μας ντυθήκαν, τις ελπίδες γεμάτες?

Ποια πνοή μας δεν θέλησε από μέσα να βγει,

Μα αιώνια ατόνησε, βογγά κι αιμοραγεί?

Ποιο θηρίο μας δάμασε και τυφλά υπηρετούμε,

Τα δεσμά του να σέρνουμε, στη φυλακή του να ζούμε?

Ποια αγάπη μας πρόδωσε με τα δικά μας τα όπλα

Και πιο πέρα μας ξέχασε να εκλιπαρούμε για ρότα?

Ποια φωνή καταπνίξαμε τις εποχές των σεισμών

Και σαν αλήτη αποδιώξαμε, μετά ψυχρών οικτηρμών?

Ποια ανάγκη λησμόνησε η απρόσιτη ύπαρξη μας

Και τη θλίψη αναπάντεχα, κουβαλάμε μαζί μας?

—–

Κι όταν κάτι λυτρώσει κάθ’ ενοχή κι αγωνία,

Εμείς ευθύς θα βρεθούμε σε βουβή ακινησία.

Έτσι, αιώνια αποδιώχνουμε κάθε μορφή βοηθείας,

Ώστε να βγαίνει ανόθευτη, η κραυγή απελπισίας…

Επόμενο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: