Η κατάρα της Γάζας κι η λωρίδα της Μάζας

dsbailout1

Έχετε ακούσει ποτέ την έκφραση: «Ο τάδε αποφεύγει τον δείνα, όπως ο διάολος το λιβάνι»?. Ε λοιπόν, εγώ είμαι ο διάολος κι αυτό το άρθρο ήτανε (μέχρι που να γραφεί) το λιβάνι μου. Και μη φανταστείτε ότι αυτό συνέβει για τίποτα λόγους διπλωματίας, ή αμηχανίας έκφρασης προσωπικής άποψης. Μακριά από μας αυτά τα πράγματα! Απλά, τα έχω πει τόσες πολλές φορές, που έχω βαρεθεί να με ακούω. Ας είναι καλά, αυτό το περίφημο “διεθνές δίκαιο” που ακούω δεξιά κι αριστερά, που μου ‘χει ανάψει τα λαμπάκια και μοιάζω με αξύριστο Αυγερινό.

Ποιο διεθνές δίκαιο ρε παιδιά? Που το βλέπετε το διεθνές δίκαιο? Στην εισβολή και το εμπάργκο του Ισραήλ? Στον αιματηρό εμφύλιο μεταξύ FatahHamas? Στους εκατέρωθεν χιλιάδες νεκρούς, κάθε χρόνο? Ή μήπως στη πείνα που θερίζει τον ντόπιο Παλαιστίνιο πληθυσμό από το 1994 (τουλάχιστον)?* Εντάξει, θα προσπαθήσω να απονείμω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και να παραδεχτώ ότι οι περισσότεροι από εσάς δεν το βλέπετε πουθενά, ούτε και το είδατε ποτέ σας! Γι’ αυτό και δεν θα επεκταθώ παραπάνω. (Για όλους τους υπόλοιπους: Η όραση σας δεν έχει κάποιο πρόβλημα γι’ αυτό μη χάνετε το χρόνο σας σε οφθαλμιάτρους. Πηγαίνετε κατ’ ευθείαν στον McDreamy για μεταμόσχευση εγκεφάλου).

“Για μισό λεπτό!” Θα ουρλιάξει κάποιος καλοθελητής δημοσιογράφος, προσπαθώντας να συμμαζέψει τα ασυμάζευτα. “Όταν αναφερόμαστε στο διεθνές δίκαιο, δεν εννοούμε το ήδη υπάρχον, αλλά ένα εικονικό δίκαιο/στόχο το οπόιο θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως μπούσουλας για την επίλυση της κρίσης!”. Υπέροχα! Και πώς ακριβώς θα καθοριστεί αυτό το δίκαιο? Με τι αξιώματα? Τι κανόνες? Ποιος θα τα επιλέξει όλα αυτά? Με ποιο δικαίωμα? Ποια αρμοδιότητα? Τι συμφέροντα θα εξυπηρετεί? Κι επειδή ο κατάλογος δεν τελειώνει ποτέ, καλύτερα να κάνω μια πιο απλή ερώτηση, μιας και αναφέρθηκε η λέξη “δίκαιο”: Σε ποιον ανήκει δικαιωματικά η λωρίδα της Γάζας? Στην Παλαιστίνη ή στο Ισραήλ? Η μήπως στην Αίγυπτο που την είχε κι αυτή κάποτε στην κατοχή της? Η καλύτερα στην Αγγλία που την είχε περάσει κι αυτή ένα γύρο? Ή μήπως στους Τούρκους που την κατοίκησαν 5 αιώνες πριν, μαζί με ένα σωρό άλλες περιοχές? Η μάλλον ξέρετε κάτι? Δεν τη δίνουμε κατ’ ευθείαν στους απόγονους των Ασσυρίων που την κατέκτησαν το 722 π.Χ? Τους Πέρσες (539 π.Χ.)? Μπα! Τους Άραβες (638 π.Χ.)? Α, όχι! Έχουμε και τον Μέγα Αλέξανδρο στο παιχνίδι. Τον ξεχάσαμε αυτόν! Παιδιά αυτό είναι! Η Γάζα είναι Ελληνική… Κάποιος να ενημερώσει το Λιακόπουλο! Για να σοβαρευτούμε λίγο…

Και μια και είπα ότι η Γάζα είναι Ελληνική, θυμήθηκα την άλλη τη μεγάλη κωμωδία με τη Μακεδονία. Η “Μακεδονία ήταν πάντοτε Ελληνική και άρα δικαιωματικά μας ανήκει” σου λέει ο άλλος. Ώπα ρε Ελληνάρα! Είπαμε, αυτά να τα λέμε προς τα έξω γιατί μας συμφέρει ως χώρα, αλλά μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια. Από που κι ως που μας ανήκει δικαιωματικά? Κάναμε κανένα συμβόλαιο με τη μάνα Γη? Τι πάει να πει έζησαν οι πρόγονοι μας εκεί? Με τις προσμίξεις που έχουνε γίνει ανα τους αιώνες, οι δικοί μας πρόγονοι είναι πρόγονοι των πάντων! Και ισχύει και το αντίστροφο, φύσικά. Έχουμε ως προγόνους όλους τους προπάτορες των λαών. Αυτό πώς ακριβώς μας δένει με τα εδάφη αυτά? Και να σας πω και κάτι: Aκόμα και προσμίξεις να μην είχαν γίνει, τι θα σήμαινε αυτό? Ισχύει η λογική του Dibs: «Εγώ την είδα πρώτος, δικιά μου είναι»? Ή μήπως η μοναρχική αρχη: «Θα γίνω βασιλιάς επειδή ο πατέρας μου είναι βασιλιας»? Σε καμία περίπτωση. Το δίκαιο θα ήταν η γη να εξυπηρετεί τις ανάγκες της ανθρωπότητας ως σύνολο και όχι τις ανάγκες των εκάστοτε λαών, ξεχωριστά. Βέβαια, κάτι τέτοιο προϋποθέτει κατάργηση συνόρων και διάφορα άλλα, στα οποία δεν θέλω να επεκταθώ εδώ.

Το συμπέρασμα πάντως είναι ένα: Tα εδάφη της Μακεδονίας δεν μας ανήκουν δικαιωματικά! Απλώς μας ανήκουν. Γιατί έτσι ήρθαν τα πράγματα… Αυτό δε σημαίνει φυσικά, ότι θα τα παραδώσουμε στο έλεος του καθενός. Ούτε όμως, ότι αποτελούμε κάποιου είδους νόμιμους κληρονόμους. Απλά, μένουν δικοί μας άνθρωποι εκεί και γι’ αυτό τα υπερασπιζόμαστε. Δηλαδή, αν για τον άλφα η βήτα λόγο, το “διεθνές δίκαιο” τα έδινε στη Γιουκοσλαβία, εμείς τότε θα καθόμασταν με σταυρωμένα τα χέρια (επειδή δεν θα μας άνηκαν δικαιωματικά)? Για να έρθουμε στα συγκαλά μας. Η Γάζα είναι μια ακόμα Μακεδονία με άλλο πρόσωπο. Η μόνη διαφορά της είναι ότι είναι μοιρασμένη στα δύο. Ο χερσαίος έλεγχος ανήκει στην Παλαιστίνη και ο εναέριος και παράκτιος στο Ισραήλ (αυτό κι αν είναι “άκυρο”), γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι οι εχθροπραξίες δεν θα σταματήσουν, μέχρι να περάσει οριστικά ο έλεγχος στη μία ή την άλλη πλευρά…

Που τον βλέπετε εσείς τον δίκαιο ή τον άδικο αγώνα? Ο καθένας υποστηρίζει τη μεριά του. Κι η Ελλάδα το ίδιο δεν έχει κάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν? Πείτε μου έναν “άδικο αγώνα” που έχει κάνει. Με τους Πέρσες? Με τους Τούρκους? Με τους Γερμανούς? Ακόμα και τους επεκτατικούς πολέμους του Μ. Αλεξάνδρου “εκπολιτισμό” τους βαφτίσαμε. Δεν μπορεί να είμαστε τόσο κορυφαίος λαός. Μήπως έχει κάποιο λάκο η φάβα? Μήπως απλά όλοι οι αγώνες είναι “δίκαιοι” γι’ αυτούς που τους κάνουν. Τότε τι νόημα έχει πλέον η λέξη? Εγώ προσωπικά δε βλέπω ούτε δίκαιους ούτε άδικους αγώνες. Μόνο ανθρώπους να υποφέρουν.

Ανακεφαλαιώνουμε. “Διεθνές δίκαιο”: Όμορφη εκφραστικά κενότητα που κατασκευάστηκε εκτός απο δημοσιογραφικους λόγους και για δικαιολόγηση των εγωιστικών εδαφικών συμφερόντων, αμφότερων των πλευρών. Συνεπώς, οι οπαδοί της δεν είναι παρά μεταμφιεσμένοι οπαδοί της μίας ή της άλλης παράταξης που εξαπατούνε τους εαυτούς τους. Έτσι, η πραγματικά ειλικρινής στάση, θα ήταν να αφήσουν τη βολή της εκ μακρώθεν επανάστασης και να πάνε να πολεμήσουνε στο πλευρό της παράταξης που υπόστηρίζουν.

Και κάτι τελευταίο, για όλους εκείνους που διαδηλώνουνε αποκλειστικά και μόνο, για τον Παλαιστινιακό λαό: Οι ενχώριες πορείες και λοιπές διαδηλώσεις, είναι σίγουρα καλύτερες από την αδιάφορη αντιμετώπιση των περισσοτέρων, αλλά υπάρχουν κυρίως για να διώχνουν τις τύψεις που αισθάνεστε για τη γενικότερη ευθύνη σας απέναντι στην υπάρχουσα κατάσταση. Γιατί κακά τα ψέμματα. Ο πόλεμος μόνο με πόλεμο σταματάει. Κι οι πορείες δεν είναι πόλεμος. Είναι εξαγριωμένη ειρήνη. Παρ’ όλα αυτά, ο καθένας από μας μπορεί να πολεμήσει, ακόμα κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε! Πώς? Κάνοντας αυτοκριτική και προσπαθώντας ν’ αλλάξει τον εαυτό του. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν και κάτα πόσο το αντέχει. Μάλιστα, μπροστά σε κάτι τέτοιο, ο (εθελοντικός) πόλεμος στη Γάζα, δεν φαντάζει και τόσο τρομακτικός, τελικά…

paradox_of_life_480x385

*Το 2002 βρέθηκε ότι 17,5% των βρεφών στη Γάζα έπασχαν από χρόνιο υποσιτισμό και σχέδον ένα στα δύο γυναικόπεδα έπασχαν από αναιμία.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Ιανουαρίου 6, 2009 στις 2:04 πμ

    Υπάρχει πάντως, στα χαρτιά τουλάχιστον, ένα ρημαδοσύστημα διεθνούς δικαίου, σύμφωνα με τα ΗΕ (http://en.wikipedia.org/wiki/Public_international_law) και σίγουρα το Ισραήλ έχει μπόλικες παραβιάσεις. Για να μη μιλήσω για εγκλήματα πολέμου (τι νεολογισμός και αυτός!) και για πόσα από αυτά μένει ατιμώρητο το Ισραήλ…

    Αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ. Καληνύχτα Κεμάλ.

  2. Duncan said,

    Ιανουαρίου 6, 2009 στις 2:42 πμ

    Φυσικά και υπάρχει! Μ’ αυτόν τον τρόπο νομιμοποιείς τις «παρανομίες» σου. Κι όχι μέσω κάποιου συστήματος κανόνων που επιδέχεται αμφισβήτηση, αλλά μέσω του ιερού-φιλοσοφικού δικαίου. Εκεί είναι που τα παίρνω!

    Πες, «σε πολεμάω γιατί θέλω να σε πετάξω έξω». Πες, «σε πολεμάω γιατί θέλω τα πετρέλαια». Πες, «σε πολεμάω γιατί θέλω να φάω». Πες, «σε πολεμάω γιατί μου τη σπάει η φάτσα σου». Πες «σε πολεμάω γιατί απλά μπορώ»…

    Αλλά μη μου λές: «Πολεμάω γιατί έτσι είναι το σωστό!»
    Δεν υπάρχει σωστό! Υπάρχει: πιστεύω και πιστεύεις…

  3. dunno said,

    Ιανουαρίου 6, 2009 στις 8:01 πμ

    Εγώ πάντως εξακολουθώ να αποφεύγω το θέμα όπως αναφέρεσαι σ’ αυτό στην αρχή του κειμένου σου. Κατά βάση κάνω τις ίδιες σκέψεις, αλλά υποθέτω ότι είμαι πολύ ευαίσθητος (ή πιο κυνικά, αδύναμος) να τις εκφράσω. Στα χαρτιά, κάθε στιγμή ανά την υφήλιο γίνονται 200 διαφορετικοί πόλεμοι. Ασχολούμαστε με αυτούς που μας συμφέρει και μένουμε ουμανιστές για το χρόνο που η τηλεόραση μας επιβάλει τύψεις, όμως ο κόσμος πεθαίνει κι όταν εμείς δεν βγαίνουμε στους δρόμους για συμπαράσταση.Ο κόσμος πεθαίνει άδικα και χωρίς τον πόλεμο. ποιός πεθαίνει εν τέλει δίκαια;

    μένω στην τελευταία σου παράγραφο και σιωπώ.

  4. Duncan said,

    Ιανουαρίου 6, 2009 στις 6:53 μμ

    Μόλις τις εξέφρασες!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: