Αγάπη ως το τέλος (Part 8)

emotional-pain

(προηγούμενο)

Ο πόνος αφύπνισε την ναρκωμένη λογική του και οριοθέτησε τη σχέση της με τα άλλα συναισθήματα. Ο ίδιος στάθηκε κάπου ανάμεσα στα δύο, ενώ ταυτόχρονα δεν ήταν πουθενά. Όπως ακριβώς ισχύει με τον Αυγερινό που δεν ανήκει ούτε στη μέρα ούτε στη νύχτα και με το «τώρα» που δεν ανήκει ούτε στο μέλλον, ούτε στο παρελθόν. Από την άλλη, η επάνοδος της λογικής, θύμιζε όαση στην έρημο, η οποία με την δροσιά της ξεγυμνώνει την αλήθινή ασχήμια της ερήμου. Φυσικά, όπως το τίμημα κάθε αλήθειας, έτσι και το τίμημα που πληρώνει η όαση είναι βαρύ. Νοιώθει την ασχήμια της πλάσης στο πετσί της. Κάπως έτσι λειτουργεί κι η λογική. Φανερώνει τις αδυναμίες και τη μηδαμινότητα μας. Στον Παύλο φανέρωσε το φόβο του για τον θάνατο. «Αυτός που ζει επειδή φοβάται να αυτοκτονήσει είναι το ίδιο δειλός μ’ αυτόν που αυτοκτονεί επειδή φοβάται να ζήσει» σκέφτηκε, και δύο ακόμα δάκρυα κύλισαν από τα μάτια του. Χωρίς αναφιλητά, χωρίς σπασμούς. Ήταν τα πρώτα θαρραλέα δάκρυα της ζωής του. Είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση.

Σηκώθηκε, αφού πρώτα σκούπισε τα δάκρυα από το πρόσωπο του. Ύστερα, με σταθερό βήμα κατευθύνθηκε προς το ζευγάρι, που εξακολουθούσε να μην τον έχει πάρει είδηση. Ήταν μόλις σε απόσταση δύο μέτρων από την Αριστέα, όταν εκείνη αντιλήφθηκε την παρουσία του… Παρ’ όλα αυτά, προσπάθησε να μείνει ψύχραιμη.

«Παύλο, θα στο ‘λεγα κάποια στιγμή. Το μόνο που περίμενα, ήταν να είσαι προετοιμασμένος ψυχολογικά. Ήξερα ότι δεν θα το άντεχες τώρα.» και έκανε νόημα στο αγόρι που ήταν μαζί της να τους αφήσει για λίγο μόνους. Το αγόρι υπάκουσε διακριτικά και η Αριστέα συνέχισε:

«Θέλεις να το συζητήσουμε?» τον ρώτησε.

Ο Παύλος όμως, που κατά τη διάρκεια αυτής της μονόπλευρης στιχομυθίας, δεν είχε σταματήσει να περπατάει, δεν σταμάτησε ούτε τότε. Συνέχισε να κοιτάει μπροστά αποφασισμένος και χωρίς να ρίξει το παραμικρό βλέμμα – ούτε καν απαξιωτικό – στην Αριστέα. Δεν γύρισε να κοιτάξει ούτε όταν την άκουσε να λέει:

«Καταλαβαίνω! Είσαι φορτισμένος. Αν πάντως θελήσεις να μιλήσουμε, εγώ είμαι πρόθυμη, όποια ώρα θες. Λυπάμαι που έγινες κομμάτια, αλλά να ξέρεις ότι τίποτα από αυτά που έκανα, δεν είχε αυτό το σκοπό. Δεν ήθελα να σε πληγώσω…»

Αν και άκουσε κάθε λέξη από όσα του είπε, ο Παύλος ήταν ήδη πολύ μακριά όταν τελείωσε τη φράση της. Σειρά τώρα είχε το σπίτι. Είχε έρθει η ώρα να παιχτεί η τελευταία πράξη…

Χωρίς πλέον να αργοπορεί κοιτώντας αριστερά και δεξιά – ίσως από φόβο μην αντικρύσει τίποτα χειρότερο από αυτό που είχε ήδη δει – ο Παύλος συνέχισε αμίλητος, ανέκφραστος και με κατεβασμένο το κεφάλι, το δρόμο για το σπίτι. «Ευτυχώς – έλεγε από μέσα του – που αύριο είναι Σάββατο».

«Μπα… ίσως τελικά να μην έχει και πολύ σημασία» αναθεώρησε μετά από λίγο τις σκέψεις του, «Αυτό που μετράει πραγματικά, είναι πού λείπουν οι γονείς μου κι έτσι δεν θα μου σταθούν εμπόδιο…» (Η οικογένεια του Παύλου είχε εξοχικό στη Βάρκιζα και οι γονείς του συχνά πυκνά και κυρίως όποτε δεν πνίγονταν στη δουλειά, περνούσαν εκεί τα σαββατοκύριακα τους.) Κατά τ’ άλλα, το μυαλό του δεν σκεφτόταν τίποτε άλλο. Ούτε καν εκείνη. Το μόνο που ένοιωθε ήταν μια τεράστια σύγχυση, τόσο συναισθηματική, όσο και λογική. Δεν καταλάβαινε τίποτε, αλλά δεν είχε και κουράγιο να προσπαθήσει. Ακόμα δεν είχε συνέλθει από το σοκ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, είχε και ένα πολύ δυνατό πόνο στο στήθος, που δυνάμωνε με την ώρα. Ήταν σαν να είχε πέσει θύμα, κάποιας άστοχης βολής του μεθυσμένου θεού έρωτα, που κάποια βραδιά ακατάπαυστης οινοποσίας, τον πέτυχε κατευθείαν στην ψυχή. Και όταν ο Παύλος στην προσπάθεια του να απαλλαχτεί από τον θανάσιμο εισβολέα, προσπάθησε να βγάλει το βέλος, εκείνο αρνήθηκε πεισματικά να τον αφήσει, διογκώνοντας έτσι, την ήδη τεράστια πληγή του. Πολύ λογικά, με όλο αυτό το βάρος που κουβαλούσε, του αρκούσε να φτάσει κάποια στιγμή σπίτι του και να αποζητήσει τη λύτρωση.

(συνεχίζεται…)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: