Αγάπη ως το τέλος (Part 15)

dali

(προηγούμενο)

Ο Παύλος τα είχε τελείως χαμένα! Ο Άρης τον έπιασε εξ’ απήνης. Δεν ήταν τυχαίος συνομιλητής. Δεν έχασε χρόνο ούτε σε περισπασμούς, ούτε σε τακτ, ούτε σε τίποτα. Κατ’ ευθείαν στην ταμπακιέρα. Εκεί ακριβώς που βρισκόταν η ρίζα του προβλήματος. Θα ΄λεγε κανείς ότι χτύπησε φλέβα. Η μάλλον, μάτωσε φλέβα! Κι όσο δίκιο και να είχε, αυτό δεν άλλαζε το γεγονός ότι τα λόγια του έπεφταν σαν σουβλερό μαχαίρι στις ακουστικές οδούς του νεαρού αγοριού, που τώρα τον κάρφωνε με εκείνο το πρωτόγονα οργισμένο βλέμμα που δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον χειρούργο από το χασάπη, το δάσκαλο από τον διευθυντή φυλακών και τον ψυχίατρο από την κουτσομπόλα της γειτονιάς…

Ο Παύλος δεν ήξερε τι να του απαντήσει. Γι’ αυτό και προσπάθησε να κλέψει λίγο χρόνο ώστε να βάλει σε τάξη το μυαλό του. Μιας και είχε πάρει την απόφαση της αυτοκτονίας τόσο ξαφνικά, δεν είχε προλάβει να αναλύσει σε βάθος αυτή την παραλίγο πράξη του. Από την άλλη, σκέφτηκε ότι για να οδηγηθεί και μόνο στην απόπειρα, κάποιος σοβαρός λόγος θα υπήρχε. Οπότε μια ανασυγκρότηση του εγκεφαλικού του δίσκου ήταν ότι έπρεπε.

Υπεκφυγή τόσο νωρίς?, τον πρόλαβε ο Άρης αρπάζοντας τον έλεγχο της συζήτησης απ’ τα μαλλιά.

Ποιος σου είπε ότι κάνω υπεκφυγές? έπαιξε θέατρο ο Παύλος. Ρε φίλε νομίζεις ότι με ξέρεις κι από ‘χτες? Έχεις υπ’ όψιν σου τι έχω περάσει αυτές τις τελευταίες μέρες και μου κάνεις τον έξυπνο?, πέρασε στην αντεπίθεση νευριασμένος.

Τι νόημα έχει αν σε γνώρισα τώρα ή σε ξέρω από καιρό? Εγώ απλά τη συμπεριφορά σου διαβάζω. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ΕΣΥ σε γνωρίζεις. Πόσο μάλλον, πριν από μια τόσο μεγάλη απόφαση! είπε καταλαμβάνοντας τον έλεγχο και των τελευταίων πνευματικών υπολειμμάτων της συζήτησης.

Τι πάει να πει “Διαβάζεις την συμπεριφορά μου”? Τι σε βάλαμε δηλαδή? Τρελογιατρό για να μας κάνεις διάγνωση?, ο Παύλος ήταν εκτός εαυτού.

Δηλαδή κάνω λάθος?, ρώτησε, εμφανώς χωρίς ίχνος απορίας ο Άρης.

Φυσικά και κάνεις λάθος. Εσύ τι νομίζεις? Ότι πήγα ν’ αυτοκτονήσω χωρίς λόγο?, απάντησε θυμωμένα, με όσο πιο σιγανή φωνή του επέτρεπαν τα νεύρα του, έτσι ώστε να μην σηκώσει όλη τη γειτονιά στο πόδι.

Δεν είπα αυτό., αντέτεινε ψύχραιμα ο Άρης. Δεν γίνεται να κάνεις κάτι χωρίς λόγο, ακόμα κι αν προσπαθήσεις. (Γιατί τότε, ο λόγος που το κάνεις είναι ακριβώς η απουσία λόγου). Όμως λόγος από λόγο διαφέρουν. Για παράδειγμα: Φαντάσου τον εαυτό σου σ’ ένα σταυροδρόμι. Δεν ξέρεις ποιον δρόμο να διαλέξεις. Τι θα κάνεις?

Δεν ξέρω… είπε ο Παύλος. Τι να σου πω? Μάλλον θα πάρω έναν στην τύχη., είπε κάπως αδιάφορα, πιο πολύ από περιέργεια να δει που το πήγαινε.

Αναμενόμενο, όμως όχι από κάποιον που διαβάζει Πλάτωνα., δήλωσε με στόμφο ο Άρης.

Π… Πώς το κατάλαβες ότι διαβάζω Πλάτωνα?, ο Παύλος τώρα, αισθάνθηκε στοιχειωμένος…

Από εκείνο το πεταμένο βιβλίο έξω από την πόρτα αυτού του δωματίου. Αν δεν κάνω λάθος είναι η «Πολιτεία», σωστά?, είπε και έδειξε το δωμάτιο του Παύλου. Δεν νομίζω πώς οι γονείς σου θα είχαν πεταμένα βιβλία φιλοσοφίας έξω από το υπνοδωμάτιό τους! Πόσο μάλλον όταν από μέσα ακούγεται η «Τελευταία Μέρα» από Κρίνα. Τι όμορφο πιάνο που έχει αυτό το κομμάτι! Και να φανταστείς, ότι ποτέ δεν έχω καταφέρει να το ακούσω ολόκληρο…

Ακούς Διάφανα Κρίνα?, τον ρώτησε ξαφνιασμένος και ανακουφισμένος ο Παύλος, που πήρε τελικά απάντηση στην προηγούμενη ερώτηση του.

Ναι, γιατί όχι? Έχουν μία μελαγχολική ειλικρίνεια στη μουσική και στο στίχο τους, που με συναρπάζει.

Ο Παύλος ήταν εντυπωσιασμένος. Δεν ήξερε τι να πρωτοθαυμάσει. Τον συγκροτημένο λόγο του? Την ευστροφία του? Την παρατηρητικότητα του? Τις μουσικές και φιλοσοφικές του γνώσεις? Ή το καλλιτεχνικό του γούστο? Αυτό το πιάνο ήταν πράγματι αριστουργηματικό… Σ’ αυτό είχε δίκιο ο Άρης. Όμως ο παράξενος αυτός άντρας ήταν θρασύς! Πολύ θρασύς. Εξαιρετικά δυναμική προσωπικότητα. Από εκείνες στις οποίες εύκολα μπορείς να υποκύψεις. Βέβαια, και ο Παύλος ήταν σκληρό καρύδι. Δεν ήταν διατεθειμένος να υποταχθεί τόσο εύκολα. Δεν θα δεχόταν τις απόψεις του Άρη ενάντια στην αυτοκτονία, απλά και μόνο επειδή είχε όλα αυτά τα θαυμαστά χαρακτηριστικά. Στο κάτω κάτω της γραφής, αυτός δεν ήταν που πριν μερικά λεπτά παραλίγο να τινάξει τα μυαλά του στον αέρα?

(συνεχίζεται…)


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: