Ωριμότητα

concept-art-heaven-path2

Δοκίμασες ξανά να με παρασύρεις στα κίτρινα από τη σαπίλα και τη μούχλα, ύδατα του εξαγνισμού. Χωρίς ντροπή, φόβο ή τύψη. Μόνο με προσποιητή αγνότητα… Πάντα σε ηδόνιζε η μυρωδιά της σήψης. Θέλεις να με αραδιάσεις σε οικείο περιβάλλον, όπου τίποτα δεν θα μοιάζει ξενο και απόμακρο. Ούτε καν ο ένας και μοναδικός αληθινός παρείσακτος. Δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζεις! Εγώ θα περιμένω. Θα περιμένω όσο χρειαστεί. Κι ας δηλητηριάζεται μέρα με την μέρα το νερό… Δεν έχει άλλη επιλογή, το ξέρω. Πρέπει να είναι σε θέση να με σφιχταγγαλιάσει κάθε στιγμή. Τόσο δυνατά, ώστε να μην καταφέρω ποτέ να του ξεφύγω. Δεν το φοβάμαι, αλλά συνάμα δεν το αγγίζω γιατί δεν το καταλαβαίνω. Ίσως κάποια μέρα να βρω τη δύναμη και να το αλλάξω αυτό. Αλλά θα πρέπει να το κάνω από απόσταση. Όχι μεγάλη. Όχι μικρή. Πρέπει να το παρατηρήσω όσο καλύτερα γίνεται, αλλά δεν αντέχω τη μανία με την οποία με ξεσκίζουνε τα σουβλερά του νύχια. Όλα θα κριθούνε στα αποθ-αίματα που έχω μέσα μου…

Είναι η στιγμή που θα πρέπει να κάνω παύση από το ονειροπόλημα μου, αφήνοντας για λίγο πίσω τις απόχες μου. Λογοπαίγνια σαν κι αυτό είναι συμβολικά: Δείχνουν ότι είμαι ακόμα ζωντανός.

Προηγούμενο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: