Οι στάχτες του Φοίνικα

Phoenix's ashes cristina tamas

Στα πηχτά μας σκοτάδια, στις βαθιές μας πληγές

προσδοκάμε σημάδια με κρυφές προσευχές.

Οι φωνές μας θα σβήσουν, θα χαθούν σιωπηλές

μα τα χνάρια θ’ αφήσουν πίσω εικόνες θολές.

Και το δάκρυ από τρόμο, η ανάγκη φυγής

θα σου ανοίγουνε δρόμο απ’ το τέλμα να βγεις.

Κι αν η λήθη μας ρέπει στο νησί των Φαιάκων

έχουμε στάχτες στην τσέπη, απ’ τις ανάσες των δράκων.

—–

Δε γεννιόμαστε. Aπό λήθαργο βαθύ σηκωνόμαστε.

Δεν πεθαίνουμε. Mόνο στο τέλος για ύπνο πηγαίνουμε.

Εκτοξευόμαστε. Aπό τις στάχτες του Φοίνικα ερχόμαστε.

Προσγειωνόμαστε, όταν και πάλι στάχτες γινόμαστε…

—–

Κι οι κραυγές αγωνιάς, οι φυλακές της ψυχής

είναι πνοή ελευθερίας στους άδειους κόλπους της γης.

Καθώς το αίμα θα τρέχει, από μια νέα ουλή

ο πόνος θα μας θυμίζει, πως είμαστε ζωντανοί.

Κι όταν ο χρόνος δεν θα ‘χει, για μας καμιά σημασία

ίσως να βρούμε μονάχοι, την άχρονή του ουσία.

Κι αν τα πανιά μας καούνε, απ’ του ουρανού τη φωτιά

θα φτιάξουμε άλλα απ’ τις στάχτες˙ πορφυρένια φτερά.

—–

Δε γεννιόμαστε. Aπό λήθαργο βαθύ σηκωνόμαστε.

Δεν πεθαίνουμε. Mόνο στο τέλος για ύπνο πηγαίνουμε.

Εκτοξευόμαστε. Aπό τις στάχτες του Φοίνικα ερχόμαστε.

Προσγειωνόμαστε, όταν και πάλι στάχτες γινόμαστε…

Επόμενο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: