Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει! Δυστυχώς…

«Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» έλεγε επανειλημμένα ο Σεφέρης μέχρι που κατέληξε γραφικός. Λογικό είναι. Όταν η πάλαι ποτέ γόνιμη και ένδοξη χώρα σου είναι πλέον μία στείρα υπερήλικη γυναίκα με Alzheimer’s και μεταστατικό καρκίνο, της είναι αδύνατο να ανασάνει αναίμακτα χωρίς πρώτα να καταργήσει τους νόμους της φύσης.

Η πρόσφατη “κρίση” που αντιμετωπίζει ετούτη η ετοιμοθάνατη χώρα, δεν οδηγεί παρά στο να υπογραμμίζει αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα: Κάθε ένα από τα εκατομμύρια καρκινικά κύτταρα αυτού του τόπου (που αυτοανακυρύχτηκαν «αγανακτισμένοι») απόφάσισε ξαφνικά, μετά από δεκαετίες βουτηγμένες στον ωχαδερφισμό, τη νωθρότητα, και την τυφλή υπακοή,  ν’ αντιταχθεί δήθεν, στα αρρωστημένα εγκεφαλικά κύτταρα της οικογενειοκρατίας και του ολιγοκομματισμού. Κι όλα αυτά έχοντας προηγουμένως συναινέσει/συνομωτήσει με την κυρίαρχία τους. Κοινώς, το ψάρι μπορεί να βρωμάει από το κεφάλι, αλλά δεν θα υπήρχε ποτέ τέτοιο κεφάλι χωρίς ένα σώμα από πίσω για να το στηρίξει.

Καιρός λοιπόν να πάψουνε να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα όλες αυτές οι παρανοήσεις της νοσηρής συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων που ξαφνικά μας το παίζει δικαιωμένα εξαγριωμένη.

——————

Παρανόηση #1: Οι πολιτικοί φέρουνε την ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα.

Λάθος. Προσωπική ευθύνη για τα χάλια μας φέρει ο καθ’ ένας από εμάς που εξακολουθεί να τρέφει την ψευδαίσθηση ότι στέκεται ακόμα υγιής και αμόλυντος μέσα σ’ ένα τόπο που αναπαραγάγει τη μιζέρια, τη μισαλλοδοξία, τη λαμογιά, τον κλεφτοκοτισμό και την κουτοπονηριά:

Τυπικός μικροαστός νεοέλληνας «μάγκας»:

  • Γιατί να πληρώνω φόρους στο κράτος όταν μπορώ να την σκαπουλάρω με φοροδιαφυγή?
  • Γιατί να κάνω έργα με τα ΚΠΣ στο 100%+ της αξίας των κεφαλαίων, όταν μπορώ να αποδώσω 20-50% και να μοιραστώ τη διαφορά με τους άλλους μαγκέλληνες?
  • Γιατί να χρεώσω τον τουρίστα όσο χρεώνω τον Έλληνα αφού δεν έχει ιδέα ποιες είναι οι πραγματικές τιμές και αφού δεν πρόκειται να τον ξαναδώ (!!)?
  • Γιατί να μην πιάσω κι εγώ μία δουλειά στο δημόσιο να κάθομαι όλη μέρα χωρίς να κινδυνεύω ν’ απολυθώ?
  • Γιατί να κάνω τη δουλειά μου σαν σωστός γιατρός όταν μπορώ να ζητήσω φακελάκι?
  • Γιατί να κατηγορήσω τον εαυτό μου που τόλμησα να μεγαλώσω παιδιά σ’ αυτόν τον κατεστραμμένο τόπο όταν μπορώ να το παίζω ψευτοδιανοούμενος λαϊκιστής (τύπου Λαζόπουλος-Κανάκης) και να τα χώνω στις κυβερνήσεις που ο ίδιος ψήφιζα για χρόνια?

Σου προτείνω φιλικά αγαπητέ αναγνώστη, να βρεις την κατηγορία στην οποία ανήκεις πρωτού αρχίσεις να τα βάζεις με τις κυβερνήσεις που έστελναν πλαστά οικονομικά στοιχεία στην ΕΕ, ή σ’ εκείνους που υπογράφουνε τα μνημόνια για να την σκαπουλάρει η χώρα σου. Διότι κι αυτοί σαν και μας είναι κλασικοί κουτοπόνηροι ελληνάρες που νομίζουνε ότι όλος ο κόσμος οφείλει να υποκλιθεί μπροστά στη μεγαλειώδη ιστορία των προγόνων μας. Ακριβώς σαν τη γιαγιά σου που επαίρεται περήφανα για τα κάλλη της νιότης της όταν της κρέμονται πλέον από παντόύ…

Παρανόηση #2: Δεν ευθύνεται η Ελλάδα για τις συνέπειες της κρίσης γιατί ήρθε από έξω.

Κολοκύθια με τη ρίγανη! Η παγκόσμια κρίση επηρρέασε όλες τις οικονομίες του κόσμου αλλά ξετίναξε μόνο τις πιο παρηκμασμένες και τριτοκοσμικές από αυτές. Η μόνη αλυσιδωτή αντίδραση που συνετάραξε ουσιαστικά τη χώρα ήταν η μείωση κατά 15% των εισρροών από τη ναυτιλία και τον τουρισμό το 2009 (στις οποίες και βασίζεται πολύ έντονα η οικονομία της). Αυτό από μόνο του μπορεί να ήταν ένα πολύ σοβαρό πλήγμα για την Ελλάδα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα οδηγούσε σε τέτοιες θλιβερές συνέπειες αν τα επίπεδα φοροδιαφυγής δεν αύξαναν ήδη το έλλειμα κατά 20 δις ευρώ το χρόνο (εσύ πόσα χρωστάς αναγνώστη?) και αν η χώρα δεν έστελνε πλαστά οικονομικά στοιχεία στην ΕΕ από το 2001 για να συνεχίζει να δέχεται τα ΚΠΣ. Για να μην αρχίσω την αναφορά στις μεταχουντικές κρατικοποιήσεις των προηγούμενων δεκατιών της μουχλιασμένης πλέον κυβέρνησης των Παπανδρεοκαραμανλήδων που χρηματοδοτήθηκαν από δανεισμένους (και συνεπώς ανύπαρκτους!) πόρους. Κοινώς, με το πρώτο ισχυρό ταρακούνημα πέσαμε στο λάκο που σκάβαμε για χρόνια. Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θ’ αλλάξει ποτέ! Πάρτο επιτέλους απόφαση!

Παρανόηση #3: Οι ξένες χώρες θέλουνε την καταστροφή της Ελλάδας.

Την να την κάνουνε μια χώρα που χρωστάει της Μιχαλούς, και απαριθμεί μόλις το 0.0017% του πληθυσμού της γης ρε φαντασμένε συνομμώτη του καναπέ? Ή μήπως ανήκεις και συ στην κατηγορία των παρηκμασμένων ελληνόπληκτων που δεν το κουνάνε από τη χώρα τους επειδή γκαρίζουνε πώς «δεν υπάρχει άλλη χώρα εφάμιλλης ομορφιάς»? Ξεκούνα λίγο από την κούνια που σε κούναγε ρε μαγκέλληνα ξερόλα και βγες παραέξω να ανοίξει λιγο το μάτι σου! Εξάλλου, αν οι «ξένοι» επιδιώκουνε κάτι, αυτό είναι να ωφεληθούνε οικονομικά από κάποια επικείμενη επένδυση κεφαλαίων στη χώρα η οποία και θα συμβάλλει παράλληλα τόσο στην ανάπτυξη του τουρισμού αλλά και του τόπου γενικότερα. Αλλά βέβαια, αυτό στο δικό σου το μίζερο και εθνικιστικό μυαλό μεταφράζεται ως «ξεπούλημα». Και τι σε πειράζει ρε «πας-μη-Έλλην-βάρβαρος» Κυριάκο αν κάποιες επιχειρήσεις μεταπωληθούνε σε ικανούς ιδιοκτήτες του εξωτερικού? Θα μολυνθεί το αθάνατο εθνικό ύφος της Ψωροκώσταινας? Αλλά για σένα η ευημερία αυτού του τόπου δεν είναι θέμα αντικειμενικής αντιμετώπισης, είναι θέμα εθνικιστικής ψευτο-υπερηφάνιας και σαθρού ελιτισμού (η μήπως καλύτερα «ελλητισμού»?). Δυστυχώς όμως Κυριάκο, η πραγματικότητα είναι ότι τη σήμερον ημέρα οι Έλληνες είμαστε εκείνοι που βαρβαρίζουμε…

Τέλος, έχουμε το θύμα του κιτρινοτυπισμού και της συνομωσιολογίας των MME που θα σου πει: “Μα ποντάρανε στην οικονομική κατάρρευση της χώρας!” (βλ. “σκάνδαλο” με CDS). Αυτό έλλειπε! Με τέτοια τραγική προιστορία που έχει η χώρα ώς προς την οικονομική της διαχείριση θα ήταν επενδυτικό έγκλημα να ποντάρουν αντίθετα! Και σταμάτα να το παίζεις δήθεν θιγμένος και αδικημένος επικαλούμενος το «διεθνές δίκαιο». Ζούμε σε μία παγκόσμια καπιταλιστική κοινωνία στην οποία επικρατούνε οι ισχυροί. Και η Ελλάδα καλώς η κακώς δεν ανήκει πλέον μέσα σ’ αυτούς. Παρτο λοιπόν απόφαση και αντιμετώπισε τις συνέπειες σαν πραγματικός Έλληνας και όχι σαν κότα μαγκέλληνας.

——————

Επίλογος: Η Ελλάδα είναι μία πανέμορφη χώρα με μεγαλειώδη και μακρόχρονη ιστορία. Κι όπως κάθε πολιτισμός, έτσι κι ο Ελλαδικός είχε μία αρχή, μία ακμή και μία παρακμή. Και μπορεί η ακμή της να ήταν ιδιαίτερα επιδραστική απέναντι στον παγκόσμιο πολιτισμό και να στιγμάτισε την ανθρωπότητα σε αμέτρητα επίπεδα, αλλά ανήκει πλέον στο παρελθον. Στο παρόν, η χώρα έχει παρουσιάσει αναμφίβολλα σημάδια πολιτισμικής κόπωσης και γήρανσης που αποτελλούν εμφανείς ενδείξεις παρακμής. Σαν υπερήληκη λοιπόν γυναίκα που έζησε μία γεμάτη ζωή, οφείλει να «αποσυρθεί» με αξιοπρέπεια παραχωρώντας τη θέση της στο νέο και το διαφορετικό. Σε αντίθετη περίπτωση, το μόνο που καταφέρνει γαβγίζοντας με το φαφούτικο στόμα της, είναι να γελοιοποιεί τον εαυτό της. Και μαζί όλους εμάς που σχετιζόμαστε μαζί της.

Advertisements

25 Σχόλια

  1. Dionisis said,

    Μαρτίου 14, 2012 στις 6:19 μμ

    Ίσως να συμφωνούσα στα περισσότερα αν μπορούσα να διακρίνω «….στο νέο και το διαφορετικό», κάτι που θα μπορούσε να ειπωθεί όχι απλώς νέο και διαφορετικό, αλλά έστω και ελάχιστα, καλύτερο.

  2. Duncan said,

    Μαρτίου 14, 2012 στις 10:18 μμ

    Φίλε Διονύση, κατανοώ σε πολύ μεγάλο βαθμό τις αμφιβολίες σου. Παρόλα αυτά έχω να σου κάνω μία και μόνο ερώτηση που συνοψίζει τις θέσεις μου: «Έχεις ταξιδέψει ποτέ για να μείνεις μόνιμα σε οποιαδήποτε χώρα του εξωτερικού, κατά προτίμηση μη γειτονική της Ελλάδας?»

  3. Dionisis said,

    Μαρτίου 15, 2012 στις 2:14 μμ

    Δεν χρειάζεται ας πούμε να ζω στην Αμέρικα , για να καταλάβω πως εκεί όπως και εδώ κουμάντο κάνει το κεφάλαιο…. επίσης δεν χρειάζεται ούτε στην Αραβία να ζω για να ξέρω πολύ καλά πια είναι η θέση της γυναίκας…. ούτε και σε κάποιες άλλες χώρες, ώστε να γνωρίζω πως υποσιτίζονται…
    και αντίστροφα, που και πόσο καλά περάνε αλλού… κλπ κλπ
    Με λίγα λόγια το ζήτημα δεν είναι το πόσο μακριά πρέπει να έχει ταξιδέψει κάποιος για να διακρίνει το «νέο και το διαφορετικό», καθώς και το ελάχιστα, καλύτερο!!!!

    Και επειδή λαχαίνει να ζούμε σε μια χωρά την οποία την επισκέπτονται μερικά εκατομμύρια κάθε χρόνο (ως τουρίστες κυρίως αλλά και ως λαθρομετανάστες..) είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε το νέο και ποιοτικά ανώτερο στις συμπεριφορές τα ήθη και τον πολιτισμό, που αυτά τα εκατομμύρια μας επικοινωνούνε από πρώτο χέρι!!

    Άλλωστε δεν με απασχολεί και τόσο το αν ζούνε καλά ή όχι καλά στην Ελλάδα αν αυτό δεν συναρτάτε με μια γενικότερη καλυτέρευση σε πλανητικό επίπεδο
    Το νέο και ποιοτικά ανώτερο θα έπρεπε να το διακρίνουμε στο εφ όλης της ύλης του πλανήτη.

  4. Duncan said,

    Μαρτίου 15, 2012 στις 3:59 μμ

    Διονύση, αυτό που θα πω δεν το λέω ούτε αλαζονικά, ούτε πατρονιστικά, αλλά αν δεν έχεις βγει από τη χώρα για να ζήσεις σε πιο προηγμένους και πιο πολιτισμένους τόπους, (όπως πχ. η Νεα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Λονδίνο, ή το Τόκυο) δεν έχεις ιδέα τι παέι να πει «νέο», «ανώτερο» ή απλά «διαφορετικό»…

    Για παράδειγμα, ζω εδώ και πέντε χρόνια στο LA και οι παραστάσεις που έχω βιώσει είναι το λιγότερο συγκλονιστικές. Κατ’ αρχήν, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα πολυποίκιλο πολιτισμικό περιβάλλον που ενισχύει σε καθημερινή βάση την διεύρυνση των οριζόντων των ιδιαιτέρων μονάδων του (λόγω πχ της ποικιλομορφίας του και της ανοχής στο διαφορετικό). Κατά δεύτερον, τα επίπεδα οργάνωσης της εν λόγω κοινωνίας είναι εφάμιλλα ενός υγειούς σύγχρονου πολιτισμού που ηγείται της παγκόσμιας ανάπτυξης και εξέλιξης της πορείας του ανθρωπίνου γένους… Τέλος, σε αντίθεση με την Ελλάδα που συχνά – και με έντονη λύπη μου – την παρατηρώ ν’ αναπαραγάγει τη μιζέρια, την μισαλλοδοξία, την κουτοπονηριά, τον σαθρό ελιτισμό, την ξενοφοβία και την αντιπαραγωγική και κούφια αντιδραστικότητα, βρίσκομαι σ’ έναν τόπο που υποκινείται από την αξιοκρατία, τις ίσες ευκαιρείες, τη φιλοδοξία, την εργατικότητα, την εμμονή με την διάκριση και τελειότητα, και φυσικά τον παραγωγικό ανταγωνισμό. Κι αν δεν τα ζήσεις αυτά από πρώτο χέρι, δεν πρόκειται εύκολα να παραδεχθείς ότι υπάρχουν αλλά ούτε και να τα κατανοήσεις «θεωρητικά» και εξ’ αποστάσεως… Πόσο μάλλον να έχεις ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη άποψη για αυτά…

    Δυστυχώς όμως οι Έλληνες εν γένει έχουμε την τάση να διατυπώνουμε άποψη επί παντώς επιστητού βασισμένη συνήθως σε επιλεκτικές παραστάσεις και φαντασιώσεις που αντικαθιστούν τις εμπειρίες γιατί απλά… «εμείς ξέρουμε καλύτερα». Κλασικό παράδειγμα είναι οι προσπάθειες διάφορων φωτισμένων μονάδων να μεταφέρουνε πρωτοπορειακές ιδέες από το εξωτερικό στη χώρα, που όμως συνήθως απορρίπτονται αυτόματα ως ανεπαρκείς, ξενικές και ανθελληνικές… (Ενώ η θλιβερή πραγματικότητα είναι ότι εμείς οι νεοέλληνες είμαστε οι ανεπαρκείς της υπόθεσης που συνωμοσιολογούμε ανεπιχειρηματολόγητα εναντίον τους, επειδή στην ουσία είμαστε κατώτεροι των περιστάσεων και ανέτοιμοι να τις δεχτούμε).

    Αυτό έχει να κάνει κατά βάση με τη μεγαλομανία και το σύμπλεγμα κατωτερότητας που μας διακατέχει, λόγω της αδυναμίας παραδοχής της εμφανούς παρακμής μας και του κοινωνικοπολιτικού μας καρκίνου (ο «σαθρός ελιτισμός» που αναφέρω παραπάνω). Μιας μεγαλομανίας που αποτελεί έναν από τους μείζονες ανασταλτικούς παράγοντες ανάπτυξης, όταν αποτρέπει μία χώρα έντονα κλεισμένη στο «καβούκι» της να επηρεαστεί θετικά από τις πιο προηγμένες κοινότητες του εξωτερικού, απλά και μόνο επειδή τις αντιμετωπίζει κατά βάθος – ακόμα και 2500 χρόνια μετά – ως υποδεέστερες και «βαρβαρικές».

  5. Dionisis said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 9:12 πμ

    Αυτά που λες είναι για εσωτερική κατανάλωση……για εφησυχασμό συνειδήσεων.
    Αυτή η χώρα φίλε μου είναι παγκόσμιος αρχητρομοκράτης, και ως τέτοιος φροντίζει να εξασφαλίζει κάποιες σχετικά «καλές» προϋποθέσεις, ώστε χωρίς ιδιαίτερα εσωτερικά προβλήματα κατ αρχήν με τους διανοούμενους, αλλά και με ευρύτερα τμήματα της αμερικάνικης κοινωνίας, ώστε να μην διαμαρτύρονται και πολύ…. για τα αίσχη που διαπράττουνε στον πλανήτη…..

  6. Duncan said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 10:10 πμ

    Σε ακόμη χειρότερη μοίρα από τις «εφησυχασμένες» συνειδήσεις (που υπάρχουνε ούτως η άλλως παντού – βλέπε πχ. τον περίφημο «ωχαδερφισμό των Ελλήνων» όπως τον περιέγραφε κάποτε γλαφυρά ο Παπανούτσος) βρίσκονται οι «πλανημένες» συνειδήσεις που εξακολουούνε να συνομωσιολογούνε και να τρέφουνε την ψευδαίσθηση ότι η εσωτερική τους παρακμή οφείλεται σε καχεντρεχείς εξωτερικούς παράγοντες όπως οι… «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι»…

    Έτσι, όχι μόνο δεν στρέφονται στη ουσιαστική ρίζα του προβλήματος (πολιτισμική κόπωση, αμάθεια, ξενοφοφία, προσκόλληση στο παρελθόν κτλ κτλ κτλ) αλλά υψώνουνε σαθρό ψευτο-ανάστημα απέναντι σε πολιτισμούς με πολύ ισχυρότερες σύγχρονες βάσεις, παιδεία και καλλιέργεια, έχοντας φυσικά τραγελαφικά αποτελέσματα…

    Ο ρόλος της σημερινής Αμερικής δεν διαφέρει σε τίποτα στην ουσία του από εκείνον της Ελλάδας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επεκτατικών του πολέμων ενάντια στις ασθενέστερες κοινωνικοπολιτικά χώρες της αρχαιότητας. Και η ιδέα της επικράτησης του «ισχυροτέρου» δεν είναι αυθύπαρκτα ούτε θετική ούτε αρνητική. Είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Κοινώς, ας επιδείξουνε σημάδια ακμής οι υπόλοιπες χώρες κι ας αντισταθούνε στον εκάστοτε «κλοιό» της οποισδήποτε υπερδύναμης. Διαφορετικά, είναι καταδικασμένες να «αφανιστούν» ή απλά να «κατακτηθούν». (Όπως ακριβώς συμβαίνει για χιλιετίες στην παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας).

    Άλλωστε, έχω τοποθετηθεί επανειλημμένα στο συγκεκριμένο θέμα. Η ιστορία δεν γράφεται με βάση την εξαιρετικά ασαφή και βαθύτατα υποκειμενική ιδέα του «διεθνούς δικαίου» αλλά αποκλειστικά βάσει της επικράτησης των υγιεστέρων και ισχυροτέρων μονάδων (και ομάδων) όπως αυτές καθορίζονται από την φυσική εξελλικτική πορεία του ανθρωπίνου γένους ως ολότητα… Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: Σε ποιες από αυτές τις μονάδες/ομάδες ανήκουμε ως άτομα αλλά και ως μέλη διαφορετικών συνόλων?

    Τέλος, ένα από τα μεγαλύτερα σημάδια ισχύος, ανάπτυξης και γενικότερης ακμής είναι ότι η μεγαλύτερη μορφή αντιπολίτευσης των εν λόγω σύγχρονων υπερδυνάμεων έρχεται κατευθείαν εκ των έσω (βλ. πχ. Noam Chomsky, George Carlin) όπως ακριβώς συνέβαινε κάποτε στην αρχαία Ελλάδα με τον Αριστοφάνη και τους ομοίους του…

  7. Dionisis said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 11:22 πμ

    Σε ποιες από αυτές τις μονάδες/ομάδες ανήκουμε ως άτομα αλλά και ως μέλη διαφορετικών συνόλων?

    Αυτά που επικαλέσθηκες δεν συνάδουν με όσα ο Τσόμσκι πρεσβεύει για την Αμέρικα!!
    Ο Τσόμσκι ως άτομο προτίμα από τα μέσα να επικρίνει και όχι να εκθειάζει και ο φιλόσοφος Κ Καστοριάδης αν και πανεπιστημιακός στην Γαλλία ανάλογη στάση κράτησε και μάλιστα μας συμβούλευε να είμαστε εναντία στα κρεματόρια ακόμη και αν αυτό είναι νομοτελειακά επιβεβλημένο…

    Προφανώς άλλο πράγμα είναι η ισχύς των κρατών, των ομάδων…… και άλλο πράγμα η «..εξελικτική πορεία του ανθρωπίνου γένους ως ολότητα….»
    και το Ισλάμ και ο χριστιανισμός και ο κομουνισμός….. αφορούνε μεγάλες τεράστιες ομάδες αλλά δεν νομίζω ότι η ισχύς τους αφορά και την ανώτερη εξέλιξη του είδους μας…..

  8. Duncan said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 12:23 μμ

    Ποια δεν συνάδουνε?

    Αυτό που λέω είναι πολύ απλό: O Chomsky επικρίνει έντονα την Αμερική εκ των έσω (όπως πλέον και εγώ) όταν την ίδια στιγμή παραδέχεται χωρίς αμφιβολία ότι δεν θα επέλεγε να ζήσει πουθενά αλλού. Κοινώς, η κριτική του αποσκοπούσε και αποσκοπεί στην βελτίωση της ήδη υπάρχουσας κοινωνίας και όχι στην εγκατάλειψη ή την καταστροφή της. Συνεπώς, ο «εκθειασμός» (για τις προοπτικές της χώρας) υπάρχει σε τεράστιο βαθμό – έστω και κεκαλυμμένος – σε κάθε επίπεδο της κριτικής του. (Ένας εκθειασμός που για παράδειγμα δεν εμφανίζεται πουθενά στον δικό μου λόγο όταν αναφέρομαι στην Ελλάδα…).

    Εξ’ άλλου, σε αντίθεση με την ευρύτατη άποψη της κοινής γνώμης, η συντριπτική πλειοψηφία των διανοουμένων, επιστημόνων και γενικά ανθρώπων των γραμμάτων βρίσκεται στην Αμερική. Κι όχι απλά βρίσκεται, ΕΙΝΑΙ η Αμερική. Αυτό εξακολουθεί να μην το κατανοεί πολύς κόσμος που το μόνο που βλέπει είναι πολυεθνικές και πολέμους, όταν π.χ. την ίδια στιγμή στη χώρα υπάρχουνε τα μεγαλύτερα ιατρικά ερευνητικά κέντρα για την καταπολέμηση κάθε είδους ασθένειας. Δεν είναι λοιπόν η «τρομοκρατική» φύση αυτής της χώρας που κάνει αισθητή την παρουσία της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, αλλά κυρίως το γεγονός ότι η ακμή της και η επιρροή της είναι τόσο ισχυρή που τοποθετείται φυσικός ηγέτης σε όλους τους τομείς της ανθρωπότητας («θετικούς» και «αρνητικούς»). Οπως ακριβώς και ο homo-sapiens είναι ο «apex predator» του ζωϊκού βασιλείου…

    Επίσης, το βασικό μου επιχείρημα δεν είναι οτι οι ανώτεροι πολιτισμοί του σήμερα – όπως αυτός της Αμερικης – δεν χρίζουνε βελτίωσης. Ίσα ίσα υποστηρίζω ακριβώς το αντίθετο: Είναι οι μόνοι που έχουνε αυτή τη δυνατότητα γιατί βρίσκονται ακόμα στο ιστορικό στάδιο της ακμής τους. (Σε αντίθεση για παράδειγμα με την καρκινοπαθή Ελλάδα που το έχει ξεπεράσει προ πολλού). Κι όχι μόνο είναι δεκτικοι στην κοινωνικοπολιτική ανάπτυξη, αλλά την ίδια στιγμή έχουν και τεράστια δύναμη να επιφέρουν αυτην την αλλαγή παγκοσμίως (όπως ακριβώς και με τα Αλεξανδρινά χρόνια).

    Η ευθύνη λοιπόν του κάθε διανοούμενου (για τον καθένα από τον οποίο – ειρήσθω εν παρόδω – έχει διάπλατα ανοιχτές τις πόρτες της η χώρα) είναι να συνεισφέρει σ’ αυτήν την παγκόσμια αλλαγή με τρόπο ώστε νε οφελειθεί ο πλανήτης παγκόσμια. Αλλά για να συμβεί κάτι τέτοιο σε χώρες όπως πχ η Ελλάδα, πρέπει να αποτιναχτεί από πάνω μας η Ελληνοπληξία, η παγκοσμιοφοβία και η υπερχειλισμένη καχυποψία και να γίνουμε και μεις μέρος της αλλαγής σταματώντας επιτέλους να κατασκευάζουμε φαντάσματα «υστερόβουλων παγκοσμιοποιήσεων» και κινδύνους υποταγής σε «νέες τάξεις πραγμάτων»…

  9. Dionisis said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 1:35 μμ

    Με τα Αλεξανδρινά χρόνια έχουμε παρακμή…
    Αλλά τέλος πάντων δεν υπάρχει κανένας λόγος να απολογείσαι για τα γούστα σου και τις ιδέες σου και κυρίως και να τα δικαιολογείς επικρίνοντας την Ελλάδα με όσα της σέρνεις…… δεν είναι καθόλου έτσι όπως θαρρείς τα πράγματα, δεν λέω ότι δεν υπάρχουνε και τέτοια φαινόμενα όπως αυτά που αναφέρεις….. αλλά αυτά είναι «προφάσεις εν αμαρτία» γιατί πίσω από όλα, υπάρχει όχι η Αμερική αλλά το κέρδος για το κέρδος, η δύναμη για την δύναμη και πάει λέγοντας….
    Και φυσικό και επόμενο είναι, οι αδύναμοι να είναι αδύναμοι, όχι γιατί το θέλουνε, ή γιατί είναι απροσάρμοστοι, ή… ……..οχι είναι αδύναμοι έτσι απλά, λόγο συγκυριών…… και τίποτα άλλο!
    Όλες αυτές οι παπαρολογίες, δεν εξηγούνε την κατάσταση ιδιαίτερα όταν μιλάμε με πρότυπο την Αμερική, η οποία είναι ένα συνονθύλευμα ανθρώπων από όλον τον κόσμο, που οι χώρες από τις οποίες προέρχονται δεν τους κάνουνε αλλιώτικους, χειρότερους οι καλύτερους τεμπέληδες οι εργατικούς, έξυπνους οι βλάκες……….
    Ζούμε ακόμη στην εποχή των κατακτήσεων και μάλιστα με χειρότερους όρους από την ιστορική περίοδο που ανάφερες (τα Αλεξανδρινά χρόνια) γιατί τότε οι Έλληνες προσπαθούσανε μαζί με τις κατακτήσεις τους να μεταλαμπαδεύσουνε στους άλλους, ότι καλύτερο έχανε, πολιτισμό, τεχνολογία τρόπους οργάνωσης κλπ το ίδιο κάνανε και οι Ρωμαίοι……
    Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια δυνατή χωρά, όπου πατά το πόδι της όχι μονό δεν μεταφέρει ότι καλύτερο έχει, αλλά ακριβώς το αντιθέτο, στην καλύτερη περίπτωση, πλασάρει για πολιτισμό τα σκουπίδια της και στην χειρότερη στο όνομα του πολιτισμού της, τα κάνει όλα ρημαδιό….
    Παρουσιάζεις για ανωτερο προτυπο την χωρά που ολοταχώς βυθίζεται στον ανορθολογισμό, με την βίβλο, δίπλα στο μαξιλάρι του κάθε Αμερικάνου, την χωρά όπου ο κάθε λόγος των πολιτικών της, ξεκινά και τελειώνει με την περίφημη φράση «ο θεός ευλογεί την Αμερική» (εδώ γελάμε καγχάζοντας)
    Η χώρα αυτή είναι σε παρακμιακή πορεία,και αυτό πληρώνουμε σήμερα όλοι μαζί, ένταξει στην Αμερικα θα φάνει λίγο αργότερα από ότι εδώ, αλλωστε τα προβληματα της μας φωρτώνει…… όλα αυτά που συμβαίνουνε ειναι το αποτελεσμα τησ αδυναμίας να ηγεμονεύσει ελέγξει στον πλανήτη….. θα πρέπει να γνωρίζεις για τα πετροδολάρια που φθίνουνε, για τις πιλήσεις πετρελαίου σε € γιεν κλπ…. αλλά έρχεται….. η κατάρρευση είναι θέμα χρόνου.
    Δεν χρεοκοπεί η Ελλάδα ή η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία κλπ χρεοκοπεί ο δυτικός κόσμος, εξ αιτίας της Αμερικής, και ο κόσμος που φαίνεται ότι θα νικήσει αν νικήσει που το απέυχομαι, θα μας πάει πολύ πίσω
    Θα χαιρόμουνα για το αντίθετο ακριβώς αλλά δυστυχώς εκεί βαδίζουμε…

  10. Duncan said,

    Μαρτίου 19, 2012 στις 2:51 μμ

    Μάλλον παρανόησες Διονύση. Δεν απολογούμαι για καμία άποψη μου. Ποιο το νόημα? Αν κάνω κάτι, αυτό είναι να ντρέπομαι για την γεμάτη φθόνο χώρα που με γαλούχησε με μιζέρια και καχυποψία όταν την ίδια στιγμή με πλυμμήριζε με διαστρευλωμένες παραστάσεις για τον έξω κόσμο.

    Κι όσο ανοιχτόμυαλος και να είναι κανείς, του είναι δύσκολο να αντιληφθεί τι βρίσκεται στην αντίπερα όχθη του ποταμού αν δεν το ζήσει πρώτα από πρώτο χέρι. Ακόμα κι εσύ Διονύση – που από τα λεγόμενα σου φαίνεσαι άτομο σκεπτόμενο και προβληματιζόμενο – δείχνεις να έχεις τελείως εσφαλμένη εικόνα για το πια είναι πραγματικά η Αμερική. Η βίβλος και η χριστιανική θρησκεία δεν έχουνε καμία ουσιαστική θέση στην καθημερινή Αμερική της ανεξιθρησκείας* (βλ. σημείωση παρακάτω) και της πολυπολιτισμικότητας, ενώ φράσεις όπως το «god bless America» δεν αποτελούν παρά κατάλοιπα αναχρονιστικών παραδόσεων (όπως για παράδειγμα η βασίλισσα της Βρετανίας) που έχουνε περισσότερο συμβολικό/ενωτικό παρά κυριολεκτικό χαρακτήρα (όπως για παράδειγμα η φράση «Παναγιά μου!»).

    Επίσης μιλάς γενικά για ένα αόριστο «ρημαδιό» όταν αυτή τη στιγμή το 95% της ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας έχει για βάση του κάποιο Αμερικάνικο πανεπιστήμιο. Αντίστοιχη επιρροή έχει και στην τεχολογία, την ιατρική, τη διασκέδαση («entertainment»), τις επικοιωνίες (βλ. πχ τη νούμερο ένα μορφή σύγχρονης επικοινωνίας που ακούει στο όνομα Internet), τις μεταφορές αλλα και γενικά σε ότι έχει να κάνει με τον σύγχρονο δυτικό (και όχι μόνο) πολιτισμό! Η πλειοψηφία των μεγαλύτερων βιομηχανιών παραγωγής ανθρωπίνων αγαθών είναι αμερικάνικές. Ρημαδιό είναι αυτό? Η το γεγονός ότι μπορεί να διαφωνούμε με κάποιες από της τακτικές τους τις μετατρέπει αυτόματα σε ζημιογόνες και καταστροφικές? Να δω τι θα κάναμε χωρίς αμάξια, κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρικές συσκευές και υπολογιστές… Χωρίς Αμερική δεν υπάρχει ούτε παιδεία, ούτε ιατρική, ούτε τεχνολογία ούτε τίποτα!

    Είπες βέβαια και κάτι πολύ σωστό και θα σταθώ σ’ αυτό: «η Αμερική είναι ένα συνοθύλευμα ανθρώπων από όλον τον κόσμο, που οι χώρες από τις οποίες προέρχονται δεν τους κάνουνε αλλιώτικους, χειρότερους οι καλύτερους τεμπέληδες οι εργατικούς, έξυπνους οι βλάκες……….»

    Αυτό ακριβώς! Συνοθύλευμα πολιτισμών! Με μία σημαντική προσθήκη: Η χώρα εκπαιδεύει και καλλιεργεί αυτούς τους πολιτισμούς έτσι ώστε να ανέχονται ο ένας τον άλλον, να συνεργάζονται, να ανταλλάσουνε ιδέες και γενικότερα να συνυπάρχουνε, μετατρέποντας έτσι την ίδια τη χώρα σε μία πανέμορφη μείξη από όλες τις φυλές, τις γλώσσες, τις θρησκείες, τις φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τις σεξουαλικές προτιμήσεις και τις ιδέες… Αυτό δε συμβαίνει πουθενά αλλού (εκτός ίσως από τον Καναδά και κάποιες ελάχιστες χώρες της Ευρώπης όπως η Αγγλία και η Ολλανδία) και είναι το βασικό στοιχείο που κάνει τη χώρα τόσο διαφορετική και με τόσο διευρυμένους πνευματικούς ορίζοντες…

    Τι πιο όμορφο και πιο υποκινητικό από μία κοινωνία που είναι στην ουσία της μικρογραφία του παγκόσμιου γίγνεσθαι! Σ’ αυτό το νέο και διαφορετικό αναφέρομαι!

    ————————————————————————————

    *Σημείωση: Για την ακρίβεια, αυτό που συμβαίνει εδώ δεν είναι απλά ανεξιθρησκεία αλλά «ανεξιιδέα» γιατί επιτρέπει και ενθαρρύνει το λόγο σε άτομα άθρησκα (όχι άθεα – και η αθεϊα είναι θρησκεία) που – ευτυχώς – αποτελούνε ιδιαίτερα μεγάλη μερίδα του πληθυσμού των μεγαλουπόλεων.

  11. Dionisis said,

    Μαρτίου 20, 2012 στις 3:18 μμ

    Στις 35 πολιτείες εφαρμόζεται η ποινή του θανάτου

    Πάνω από το 40 του πληθυσμού (με αυξητική τάση του ποσοστού) δε αποδέχονται την θεωρία της εξέλιξης.

    Οι θρησκευτικές αιρέσεις φυτρώνουνε σαν μανιτάρια με σοβαρές προσβάσεις στις στρατιωτικές σχολές Αεροπορία, Ναυτικό….

    Συμφωνά με έρευνες και καταγγελίες πανεπιστημιακών. Οι θεωρίες περί πολύπολιτισμικότητας σε έξαρση, βάζουνε σε αμφισβήτηση τον ίδιο τον κλασικό τρόπο που αποτελεί την βάση του δυτικό τρόπου, δηλαδή του τρόπου με τον οποίο η δύση στήριξε την ανωτερότητα της.

    Τα γκέτο οι νεόπτωχοι και οι φυλετικές διακρίσεις ανθούνε τα λεγόμενα σου τα διαψεύδει η πληθώρα των κατά δήλωση, παραδοχών των ίδιων των κυβερνητικών παραγόντων, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον Ομπάμα

    «Ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος μιλά για ύπαρξη φυλετικών διακρίσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, τονίζοντας το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας, η έλλειψη ιατρικής ασφάλισης και η εγκληματικότητα πλήττουν κυρίως τις μειονότητες.
    “Ο πόνος των (φυλετικών) διακρίσεων είναι ακόμη αντιληπτός στην Αμερική, από τις Αφροαμερικανίδες που πληρώνονται λιγότερο προκειμένου να κάνουν την ίδια δουλειά με συναδέλφους διαφορετικού χρώματος ή καταγωγής”, είχε δηλώσει σε πρόσφατη συνέντευξή του στην “Ουάσιγκτον Ποστ” ο Ομπάμα.»

    Ο πρόεδρος Καλντερών (Μεξικό) κατηγορεί για την αύξηση της εγκληματικότητας τις ΗΠΑ, το “μεγαλύτερο καταναλωτή ναρκωτικών στον κόσμο”.

    Πρώην πράκτορες της ΣΙΑ καταγελούνε την κυβέρνηση τους για την μεταφορά χιλιάδων τόνων οπιούχων ναρκωτικών από Αφγανιστάν καθώς και ότι οι ίδιοι οι αμερικάνοι στρατιώτες φυλάνε τις φυτείες σε αυτήν την χώρα……

    Θα μπορούσα έτσι να συνεχίσω επί μακρόν όμως μάλλον θα είναι άσκοπο γιατί από τα γραφόμενα σου, φαίνετε ότι εστιάζεις και απαντάσ επιλεκτικά, σε κάποια σημεία της συνολικής άποψης που σου εξέφρασα και στην επαναλαμβάνω:
    «Ζούμε ακόμη στην εποχή των κατακτήσεων και μάλιστα με χειρότερους όρους από την ιστορική περίοδο που ανάφερες (τα Αλεξανδρινά χρόνια) γιατί τότε οι Έλληνες προσπαθούσανε μαζί με τις κατακτήσεις τους να μεταλαμπαδεύσουνε στους άλλους, ότι καλύτερο έχανε, σε πολιτισμό, τεχνολογία τρόπους οργάνωσης κλπ το ίδιο κάνανε και οι Ρωμαίοι……
    Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια δυνατή χωρά, όπου πατά το πόδι της όχι μονό δεν μεταφέρει ότι καλύτερο έχει, αλλά ακριβώς το αντίθετο, στην καλύτερη περίπτωση, πλασάρει για πολιτισμό τα σκουπίδια της και στην χειρότερη στο όνομα του πολιτισμού της, τα κάνει όλα ρημαδιό….»

    Και για να γίνω ποιο σαφής όταν μιλώ για σκουπίδια ξεκινα απο τις μεταλαγμενες τροφες μοσαντ κλπ και πήγαινε ως τις «πολιτιστικές» χολιγουντιανες παραγογές καθώς και τις τηλεοπτικές παραγογές τους, αυτό συμβαίνει στις τηλεοράσεις μας, που αν καθίσεις να παρακολουθήσεις, θα δεις όλο το μεγαλείο του αμερικανικού πολιτισμού αυτόν που προφανώς πριν φτάσει σε μας τον πασάρουνε στα αμερικανάκια, αμερικανικές μπούρδες, σαπουνόπερες, ταινίες αστυνομικής δράσης φόνους εγκλήματα, μεταφυσικά θέματα, για πνεύματα αγγέλους ούφο τριβόλους, πολεμικά επεισόδια όπου πάντα νικούν τα αμερικανάκια….. να μην μιλήσουμε για τα μουσικά τεκταινόμενα που μας τα πασάρουνε και αυτά ως ανωτέρα από κάθε άλλη περίπτωση…..
    Και επειδή κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις τη σημαίνει ότι ΗΠΑ «στο όνομα του «πολιτισμού της», τα κάνει όλα ρημαδιό…»αναγκάζομαι να γράφω για ΙΡΑΚ για διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, για Λιβύη… όλα σκέτο ρημαδιό,

    Άσε φίλε με αυτά που γράφεις δίνεις την εντύπωση ότι ζεις σε θερμοκήπιο!

  12. Dionisis said,

    Μαρτίου 20, 2012 στις 3:20 μμ

    http://athriskos.gr/?p=7172

  13. Duncan said,

    Μαρτίου 20, 2012 στις 8:06 μμ

    Χαχαχα! «Θερμοκήπιο»! Καλό… Θα το στείλω στο Mikeius του μπραφ να το κάνει ατάκα… 😀

    Στο θέμα μας τώρα. Κανένα από τα προβλήματα που αναφέρεις δεν είναι ούτε καινούριο ούτε άγνωστο στη διανόηση της Αμερικής. Εξ’ ου και η ισχυρή (και υγιής κατά τη γνώμη μου) αντιπολίτευση εκ των έσω στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. Μία αντιπολίτευση που όχι μόνο δεν εμποδίζεται αλλά ενισχύεται με τον εντονότερο δυνατό τρόπο. (Γιατί νομίζεις ότι το ΜΙΤ εξακολουθεί να δίνει «βήμα» στον Chomsky – και κάθε όμοιο του – και να τον θεωρεί έναν από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους της εποχής μας?)

    Παρόλα αυτά δεν σε βλέπω να κάνεις καμία νύξη για το ποια είναι ακριβώς η καθημερινότητα της Αμερικής. Ούτε για το πώς είναι οργανωμένη η κοινωνία της και το αν και κατά πόσο η διάρθρωση της αποτελεί πρότυπο για άλλες κοινωνίες. (Άσε το τι φτάνει σε σένα μέσω ΜΜΕ στην άλλη άκρη του κόσμου. Μέσα στην καθημερινότητα τι γίνεται?)

    Αντίθετα αναφέρεσαι σε «θανατική ποινή», «μη αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης», «φανατικό θρησκευτισμό», «φυλετικές διακρίσεις», «πλήξη των μειονοτήτων» και «κατανάλωση ναρκωτικών», προβλήματα τα οποία εμφανίζονται σε ίσο βαθμό (αν όχι σε μεγαλύτερο – όπως πχ συμβαίνει στην Ελλάδα) σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη! Τουλάχιστον, η έντονη έκθεση του λαού στην πολυποικιλότητα και το διαφορετικό, τον οπλίζει με εμπειρίες ικανές για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων στο μέλλον. Μάλιστα, αυτή η αντιμετώπιση («ανοχή» για το διαφορετικο) έχει κάνει ήδη την εμφάνιση της στις μεγαλουπόλεις όπως το Los Angeles και τη Νέα Υόρκη. Δυστυχώς όμως αυτό δεν είναι κάτι που θα γραφτεί στα εξώφυλλα του ριζοσπάστη ή της Washington post. Πρέπει να το ζήσεις από μέσα για να το δεις…

    Τέλος, λες ότι απαντώ επιλεκτικά στα γραφόμενα σου και μου ξανατονίζεις τον «εκπολιτισμό» των αρχαίων Ελλήνων/Ρωμαίων καθώς και το ρημαδιό των Αμερικάνων. Επειδή ή απάντηση που έδωσα στο παραπάνω χωρίο ίσως δεν έγινε αντιληπτη, δεν θα θεωρήσω ότι διαβάζεις «επιλεκτικά» τις αναρτήσεις μου και θα ξαναπαντήσω:

    Δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση ότι η Αμερική και οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες του Δυτικού κόσμου (Αγγλία, Καναδάς, Γερμανία κτλ) σπέρνουνε μόνο ρημαδιό γιατί – όπως προανέφερα – η πλειοψηφία των λοιπών σύγχρονων ακαδημαϊκών γνώσεων που έχουμε σήμερα στην κατοχή μας, οφείλεται σε αυτές. Αντίστοιχα και οι ιατρικές γνώσεις, η τεχνολογία, οι επικοινωνίες, η ψυχαγωγία (που δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση ότι της αξίζει η ο ισοπεδωτικός χαρακτήρας που της έδωσες), οι επικοινωνίες και πάνω απ’ όλα το internet! Όλα αυτά για μένα μετράνε ως «μεταλαμπάδευση» σύγχρονου πολιτισμού…

    Και ναι, σίγουρα έχουνε διαπραχτεί (και εξακολουθούν να διαπράττονται) αποτρόπαια εγκλήματα στο βωμό της ανάπτυξης αυτών των χωρών αλλά τα θεωρώ ανθρώπινη φύση και φυσική συνέπεια κακής διαχείρισης δύναμης που είναι αναπόφευκτη παρενέργεια κάθε πολιτισμού που βρίσκεται σε ανάπτυξη.

    Και σε σε αντίθεση με την άποψη σου, δεν γνωρίζω ούτε ένα ιστορικό παράδειγμα υπερδύναμης που να μην έχει πέσει στην παγίδα της «κατάχρησης εξουσίας». Οι αρχαίοι Έλληνες είχανε δούλους και ήτανε ρατσιστές (βλ. «πας μη Έλλην βάρβαρος»). Οι αρχαίοι Μακεδόνες έσφαξαν στο πόδι όποιον αντιστάθηκε στο πέρασμα τους και οι αρχαίοι Ρωμαίοι έκαναν όλα τα παραπάνω συν το ότι κατασκεύαζαν αρένες και Κολοσσαία για να διασκεδάζουνε τις αδηφάγες ορέξεις τους επί πτωμάτων.

    Αλλά η κάταχρηση εξουσίας – για να επανέρθουμε και στη βασική αιτία δημιουργίας αυτής της αντινεοελληνικής μου ανάρτησης – όσο αιματηρή και να είναι, ΔΕΝ αποτελεί σημάδι παρακμής. Αν είναι κάτι αυτό είναι ένδειξη δύναμης και συνεπώς ακμής (γιατί κανένας πολιτισμός δεν μπορεί να βρίσκεται στο στάδιο της ακμής του, χωρίς πρώτα να έχει επιδείξει ισχυρές επιρροές). Ταυτόχρονα, όταν αυτή η κατάχρηση εξουσίας δεν είναι ο κανόνας αλλά η μοιραία παρενέργεια, τότε πλέον μιλάμε για έναν πολιτισμό που έχει όλα τα εχέγγυα να γίνει πρότυπος αφού προηγουμένως του ασκηθεί υγιώς τόσο εξωτερικά αλλά κυρίως εκ των έσω ισχυρή αντιπολίτευση. Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει αυτήν την προοπτική γιατί είναι ανίσχυρη, μίζερη, παρηκμασμένη και ανακυκλώνει συνεχώς τους ίδιους ανθρώπους και ιδέες… Σαν γερασμένη γριά ένα πράμα!

  14. Dionisis said,

    Μαρτίου 21, 2012 στις 6:09 πμ

    Αγαπητέ η παρακμή της Ελλάδας (θαρρείς και από την δημιουργία του νεοελληνικού κράτους είχε ποτέ ακμή) και κάθε άλλη παρόμοια ή και χειρότερη κατάσταση….. είναι πρόβλημα (αρρώστια) της πανίσχυρης ΑΜΕΡΙΚΗΣ και φυσικά και της Γερμανίας της Αγγλίας, Γαλλίας που την ακλουθούνε κατά πόδας στις επιλογές της…..

    Δικαίωμα σου να εθελοτυφλείς και να διαχωρίζεις προκειμένου να δικαιολογήσεις ιστορικά παρωχημένες και ξεπερασμένες, θα έλεγα και καταστροφικές επιλογές, για την ανάγκες της ανθρωπότητας….

    Και οι μουσουλμάνοι και….. Τα ίδια με τους χριστιανο- χαζο-χαρουμενους της Αμερικής και του κόσμου… υπερασπίζονται ξεπερασμένα ιστορικά και φιλοσοφικά και από κάθε άλλη άποψη πράγματα, που με κανέναν τρόπο δεν δίνουνε απαντήσεις στα ζητούμενα της καθημερινότητας μας, και όχι μονό της καθημερινότητας μας……

    Τέλος πάντων αφού σε ευχαριστεί, την Ελλάδα γαμησε την και παίνευε την Αμερική ως άριστο μοντέλο ισχύος και πρότεινε μας να το μυηθούμε…
    Όμως «Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»

  15. Duncan said,

    Μαρτίου 21, 2012 στις 9:37 πμ

    Η «δημιουργία» του νεοελληνικού κράτους δεν είναι αυθύπαρκτη. Στην ουσία της αποτελεί συνέχεια του Ελλαδικου πολιτισμού των Κυκλάδων, της Κρήτης, των Μυκηνών, της Αθήνας και της Σπάρτης και αργότερα του Βυζαντίου και της Τουρκοκρατίας.

    Και καθόλη αυτή την διάρκεια, γνώρισε σημαντική περίοδο ακμής με αποκορύφωμα τον 5ο αιώνα (γνωστό ευρύτατα και ως χρυσό αιώνα) κατά τον οποίο – και εδώ νομίζω συμφωνούμε και οι δύο – μεταλαμπαδεύτηκαν σημαντικές ιδέες ανά την υφήλιο που οδήγησαν αργότερα στον εκπολιτισμό και την γενικότερη ανάπτυξη της τελευταίας. Μίας ακμής, που όμως άρχισε σταδιακά να χάνει έδαφος με την μιασματική εξάπλωση του χριστιανισμού που μετέτρεψε τους περήφανους Έλληνες – που μέχρι πρότινος προσκυνούσανε τον ίδιο τους τον εαυτό μέσω των κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση αγαλμάτων τους – σε πρόβατα που σκύβουν πλέον το κεφάλι σε θεότητες κατά εικόνα και ομοίωση του αυτοκράτορα. Για να οδηγηθούνε τελικά στην τελική τους πτώση (κατάκτηση από την οθωμανική αυτοκρατορία).

    Από εκείνη λοιπόν την περίοδο και μετά το νεο-ελληνικό πλέον κράτος σέρνει νοοτροπίες όπως αυτές του κλεφοκοτισμού, της μιζέριας της μισαλλοδοξίας κ.α… Αλλά αυτά τα γνωρίζεις…

    Αυτό που ίσως δεν γνωρίζεις, είναι ότι αυτής της ιστορικής παρακμής τα αίσχη των εκάστοτε υπερδυνάμεων αποτελούνε μονάχα την αφορμή και όχι την αιτία. Μιας αιτίας που βρίσκει τις ρίζες της, πρώτα στην φυσική φθορά και πολιτισμική κόπωση, ύστερα στους εμφυλίους πολέμους της αρχαιότητας (βλ. πελοποννησιακός πόλεμος) και τέλος στον ασπασμό των ανθελληνικών φιλομοναρχικών θρησκειών του αντιανθρώπου. Κοινώς, σε περιόδους ακμής η Ελλάδα δεν θα άφηνε καμία υπερδύναμη να ισοπεδώσει την οικονομία της, τον πολιτισμό της, την κοινωνία της και οτιδήποτε άλλο, όπως περίτρανα απέδειξε πολλάκις με τους διάσημους Περσικούς και άλλους πολέμους κατά των «βαρβάρων»…

    Σε ότι αφορά στους «μουσουλμάνους» δεν με βρίσκεις να διαφωνώ πουθενά, μιας και θεωρώ ότι όταν ένα κοινωνικό δόγμα (είτε θρησκευτικό, είτε πολιτικό είτε οτιδήποτε) ακολουθείται τυφλά και στυγνά συναισθηματικά, τότε αποτελεί ένδειξη παρακμής. Παρόλα αυτά, ακόμα κι εδώ χρειάζεται να κάνουμε διακρίσεις: Γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα π.χ. στην σχετικά χλιαρή «ισλαμική» Τουρκία (που ηγείται σήμερα σε ρυθμούς ανάπτυξης, παρέα με χώρες όπως η Κίνα) και τις ΙΣΛΑΜΙΚΕΣ χώρες της τζιχάντ και της παράνοιας…

    Και η ουσιαστική δοαφορά της Αμερικής, είναι ότι η τελευταία μπορεί να εμφανίζει κι αυτή προς τα έξω μία «δογματική σημαία» (όπως άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες χώρες) αλλά στην ουσία της εξακολουθεί να επενδύει στον ορθολογισμό και την ελεύθερη σκέψη. Διαφορετικά, τα πανεπιστήμια της δεν θα αναγνωρίζονταν παγκοσμίως ως τα καλύτερα και τα πιο ολοκληρωμένα ανά την υφήλιο, ούτε θα αποτελούσαν πόλο έλξης της αφρόκρεμας της διανόησης…

  16. Dionisis said,

    Μαρτίου 21, 2012 στις 5:41 μμ

    Σε τέσσερεις αξίες στηρίχτηκε ο κλασικός ελληνικός πολιτισμός,
    Γνώση, Τέχνη, Πλούτο, Δύναμη, τις οποίες μετείχανε καi μοιραζότανε ένας διευρυμένος αριθμός πολιτών, αυτό καθόρισε, την ακμήκαι την ανωτερότητα του Ελληνικού πολιτισμού, και όχι μόνο, αλλά και των ξαδεφων του, των Ρωμαίων……
    Το γεγονός ότι από ένα σημείο και ύστερα, άρχισε να ελαττώνεται ο αριθμός των πολιτών που κοινωνούσε σε αυτές τις αξίες, οδήγησε στην παρακμή των Αθηναίων, που κατάντησανε δυνάστες ακόμη και για τις αποικίες τους….
    Το ίδιο συνέβησαν αργότερα στους Ρωμαίους και καθορήσανε την ακμή και την παρακμή τους.
    Την εποχή της παρακμής της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αυτοί που συμμετείχανε στις αξίες του Ελληνικού πολιτισμού, για ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία δεν φτάνανε σε αριθμό, ούτε τους ελευθερους πολίτες της Αθήνας.
    Αυτές τις αξίες μετέτρεψε σε απαξίες ο Χριστιανισμός. Με τα γνωστά μη δουλεύετε γιατί ο θεός θα σας φροντίσει όπως και τα πετεινά του ουρανού… μακάριοι οι πτωχοί…. τους μωρούς ο θεός διάλεξε για να καταισχύνει τους σοφούς…..
    Από ένα σημείο και ύστερα ούτε η ενιαία Ρώμη, , αλλά ούτε η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (και κυρίως αυτή) είχανε σχέση με τον Ελληνισμό, ώστε να τους θεωρούμε συνεχεία που μάλιστα φτάνει ως τα σήμερα.
    Ούτε φυσικά η Οθωμανική αυτοκρατορία….(αν και εξαιτίας τον Οθωμανών σταματήσανε οι ανελέητοι διωγμοί των «βυζαντινών» κατά των Ελλήνων.
    Οι Έλληνες υπήρχανε πάντα (δεν μας ενδιαφέρει η γονιδιακή συνεχεία) αλλά πολιτισμικά υπήρχανε, υπάρχουνε και θα υπάρχουνε, και είναι όλοι αυτοί, που ανεξάρτητα από καταγωγή, θεωρούνε πως πρέπει να αντλούνε την πολιτισμική τους ταυτότητα από την κλασική παιδεία…. Αυτή είναι η Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει.
    Οι ρωμιοίο-χριστιανοί είναι μια άλλη υπόθεση, εσύ σε αυτούς προφανώς αναφέρεσαι επικριτικά, αλλά δυστυχώς τους αποκαλείς Έλληνες, όχι αυτοί είναι οι νεοέλληνες – ρωμιοί που καταχρώνται του ονόματος Έλληνας, η λέξη Έλληνας για όλον τον κόσμο παραπέμπει στον ορθολογισμό, ενώ για αυτούς στον ανορθολογισμό στα φλιτζάνια, να σε πω την μοίρα σου, στα δογματα του Ορτοντόξ κλπ

    Λες ότι «η ουσιαστική διαφορά της Αμερικής, είναι ότι η τελευταία μπορεί να εμφανίζει κι αυτή προς τα έξω μία “δογματική σημαία” (όπως άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες χώρες)»
    Κάτι από Αθηναίους μου θυμίζει αυτό, που μες την αλαζονεία της δύναμης τους, οδήγησαν τους Έλληνες σε αλληλοεξόντωση. Για να ηττηθούνε από τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους.
    Και παρακάτω λες ότι «αλλά στην ουσία της εξακολουθεί να επενδύει στον ορθολογισμό και την ελεύθερη σκέψη. Διαφορετικά, τα πανεπιστήμια της δεν θα αναγνωρίζονταν παγκοσμίως ως τα καλύτερα και τα πιο ολοκληρωμένα ανά την υφήλιο, ούτε θα αποτελούσαν πόλο έλξης της αφρόκρεμας της διανόησης…» και ως προς αυτό (τηρουμένων των αναλογιών) οι ομοιότητες είναι καταπληκτικές, γιατί και η Αθήνα της παρακμής, εξακολουθούσε να επενδύει στον ορθολογισμό και ακόμη και κάτω από τον Ρωμαϊκό ζυγό, όπου ειναι γνωστό, αναγνωριζότανε και αποτελούσε πόλο έλξης, της τότε αφρόκρεμας της διανόησης….

    Παρατηρουμε τα συμπτοματα τησ παρακμής στον δυτικό κόσμο. όπου ο αριθμός των ανθρώπων που συμμετέχουνε στην Γνώση, Τέχνη, Πλούτο, Δύναμη, συνεχίζει να μειώνεται αυτό ναι οδηγεί στην παρακμή του.
    Αυτό ακριβώς συμβαίνει με ταχύτατους ρυθμούς, όχι μόνο στην Αμερική αλλά και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και φυσικά στις περιφέρεις αυτών των χωρών. Εξαφανίζονται σταδιακά τα ενδιάμεσα κοινωνικά στρώματα, αυτά που ουσιαστικά αποτελούνε τους υπερασπιστές της δημοκρατίας, στο βαθμό που συμμετέχουνε – απολαμβάνουνε τα αγαθά του πλούτου τις δύναμης την γνώσης και τησ τέχνης. Και μη μου πεις για τα καθρεφτάκια για αγρίους.. υπολογιστές, TV ψηφιακή, τεχνολογία κλπ για την ουσία μιλάμε, γιατί όλα αυτά τα διαχειρίζονται ως μέσα μαζικής αποβλάκωσης.
    Και κατά Αριστοτέλητο αναγνωσμα η Δημοκρατία είναι ελαττωματική αλλά δεν υπάρχει καλύτερο πολίτευμα…. Αυτό το πολίτευμα δεν το θέλουνε οι πολύ πλούσιοι και δεν μπορούνε να το υπηρετήσουνε οι πολλοί φτωχοί.

    Μακάρι να πέφτω έξω, αλλά οι διαπιστώσεις αυτές δεν είναι δικές μου, είναι στατιστικά ορθές, και δίνουνε ουσιαστικές απαντήσεις στα ζητούμενα σε παγκόσμιο επίπεδο.
    Και το βασικό, αναδεικνύουνε τα συμπτώματα της παρακμής του Δυτικού κόσμου που πλέον Ανατολίζει φανερά
    και επιμενω. Στον συσχετισμό δυνάμεων στη μοιρασιά των τεσσάρων αξιών που ανάφερα παίζεται το παιχνίδι, κι όχι στο αν εξακολουθεί να στηρίζεται σε πανεπιστημιακό επίπεδο στην ερευνά και τον ορθολογισμό, γιατί έξω από εκεί και κύριος στον οικονομικό τομέα τα κάνανε σικάτα οι ανορθολογιστές της Αμερικής

  17. Dionisis said,

    Μαρτίου 21, 2012 στις 5:43 μμ

    Άντε πάλη με ξενύχτισες 🙂

  18. Duncan said,

    Μαρτίου 21, 2012 στις 6:49 μμ

    Ο ύπνος είναι υπερτιμημένος… 😀

    Σε ότι αφορά στον κλασσικό ελληνικό πολιτισμό και τις αξίες του συμφωνούμε απόλυτα. Και ναι, οι «Έλληνες» στους οποίους αναφέρομαι περιφρονητικά είναι ακριβώς οι νεοέλληνες του Πανούση… Μάλιστα έχω τονίσει πολλάκις αυτή τη διάκριση στα κείμενα μου, τοποθετώντας αυτό το περιβόητο «νέο-» μπροστά, για να τους ξεχωρίζω από τους αρχαίους. Κάθε χρήση του «Έλληνες» (όταν αναφέρομαι ξεκάθαρα στους «νεοέλληνες») είναι εντελώς καταχρηστική και έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι τελευταίοι είναι γλωσσικά και γονιδιακά ότι εγγύτερο υπάρχει στους πρώτους. Απλή σημειολογική λεπτομέρεια αυτή, οπότε πάμε παρακάτω…

    Δεν συμφωνώ με την αναλογία της Αθήνας της πρώιμης παρακμής και την σύγχρονη Αμερική, για τον εξής απλό λόγο. Τα φύσει ερευνοκεντρικά αμερικανικά πανέπιστήμια δεν εστιάζουνε μόνο στο παρελθόν (το οποίο θεωρούν κι αυτό φυσικά σημαντικό) αλλά κυρίως στη ανακάλυψη/δημιουργία ενός νέου μέλλοντος. Ναι, συμφωνούμε ότι η Αθήνα των ρωμαϊκών χρόνων εξακολουθούσε να αποτελεί πόλο έλξης της διανόησης, αλλά όχι για το τότε «τώρα» της, αλλά για αυτό που πρέσβευε 5-10 αιώνες πριν (στα χρόνια του Περικλή). Τέτοιο «ψυγείο γνώσης» η Αθήνα είναι ακόμη και σήμερα (Να δεις πχ. πως λατρεύουνε τους κλασικούς, οι αμερικάνοι ακαδημαϊκοί σήμερα, θα πάθεις την πλάκα σου!). Παρόλα αυτά, οι παγκόσμιοι ΕΛΛΗΝΕΣ (δηλαδή οι εραστές της Γνώσης, Τέχνης, Πλούτου, Δύναμης – σύμφωνα με τον δικό σου ορισμό) ανά τον κόσμο, χρησιμοποιούνε αυτή την γνώση και την εκτοξεύουνε σε άλλα επίπεδα. Δεν προσκολλώνται πάνω της σαν βδέλλες όπως οι χριστιανοί πάνω στη βίβλο κι οι μουσουλμάνοι στο κοράνι. Επιπλέον, όλοι αυτοί οι ΕΛΛΗΝΕΣ δεν βρίσκουνε πουθενά αλλού σημείο συνάντησης παρά στα μεγάλα πανεπιστήμια του Δυτικού κόσμου, που βρίσκονται στην πλειοψηφία τους στην Αμερική.

    Υπό αυτήν την έννοια, δεν μπορώ να συμφωνήσω ούτε με τον ισχυρισμό σου για ελάττωση της συμμετοχής στο τετράπτυχο: Γνώση, Τέχνη, Πλούτος και Δύναμη, γιατί πολύ απλά – σύμφωνα με τις προσωπικές μου εμπειρίες και παραστάσεις – το τελευταίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ακαδημαϊκή ζωή αυτού του τόπου της οποίας τόσο η διάθεση ευρείας προσβασιμότητας (σε τάξεις, εγκαταστάσεις και παντώς είδους «υλικό») όσο και η πληθώρα των απασχολήσεων που προσφέρει («extra curriculum activities») δεν πρεσβεύει παρά μόνο την ιδέα του αναγεννησιακού homo-universalis. Και σ’ αυτήν ακριβώς την ιδέα εναποθέτω τις ελπίδες μου για το μέλλον. Τόσο απλά!

  19. Dionisis said,

    Μαρτίου 22, 2012 στις 1:58 μμ

    «δεν εστιάζουνε μόνο στο παρελθόν (το οποίο θεωρούν κι αυτό φυσικά σημαντικό) αλλά κυρίως στη ανακάλυψη/δημιουργία ενός νέου μέλλοντος».

    Αυτό μακάρι να αποδεδειχθεί, αλλά δεν μπορώ να συμμερισθώ την αισιοδοξία σου…… ίσως φταίει η οπτική γωνία από όπου ο καθείς βλέπει τα πράγματα.

    Κάποτε πριν αρκετα χρόνια δούλευα εργάτης στην Αθήνα κατά Χαλάνδρι μεριά και ήμουνα μέσα σε ένα χαντάκι, περνούσαμε σωλήνες ύδρευσης. Εκεί κάποιος παππούς διακωμωδώντας την κατάσταση μου είπε, αλλιώς βλέπεις τα πράγματα μέσα από τον λάκκο κι αλλιώς απ’ έξω ε? κουβέντα με πολύ ουσία λέμε!

    Το θέμα λοιπόν είναι ποιος είναι ο λάκκος! Και ποιος είναι μέσα ή έξω! 🙂

    Καλή η κουβέντα μας, κάτι βγήκε απ αυτήν,….αλλά νομίζω την εξαντλήσαμε.
    Ξέρεις είχαμε ξανακουβεντιάσει πριν από 2 περίπου χρόνια στο: «15,000 και μία, στραβάδια απολύεστε!»

  20. Duncan said,

    Μαρτίου 22, 2012 στις 5:31 μμ

    Ναι, Διονύση το θυμάμαι πολύ καλά… Εκείνο το θέμα κι αν το είχαμε εξαντλήσει! 🙂

    Πάντως τις γουστάρω γενικά τις απόψεις τις προερχόμενες από διαφορετικές οπτικές γωνίες (ειδικά τις εμπεριστατωμένες) γιατί αποτελούνε τροφή για σκέψη. Διαφορετικά, δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να απαντάω ή να εκφράζω τις απόψεις μου δημόσια…

    Μέχρι την επόμενη φορα που θα διασταυρωθούνε ηλεκτρονικά οι δρόμοι μας λοιπόν!

    ΥΓ.: Έσταξε τρελή ατάκα ο παππούς πάντως! Του βγάζω το καπέλο…

  21. Dionisis said,

    Μαρτίου 25, 2012 στις 4:42 πμ

    «Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
    Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του… Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
    Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα».

    Φρειδερίκος Νίτσε.

  22. antonis said,

    Μαΐου 21, 2012 στις 1:36 μμ

    Κατ αρχας θελω να πω οτι ριχνωντας μια ματια στις αποψεις σας (δεν μπορεσα να τα διαβασω ολα τωρα αλλα θα το κανω) συμφωνω σε σημεια και με τους δυο, και διαφωνω σε αλλα.Επισης θεωρω οτι δεν εχει πολυ νοημα η συγκριση της αρχαιας Αθηνας με την Αμερικη αν και αναμφισβητητα η ιστορια δειχνει καποια πραγματα. Θα θελα να κανω μια θεμελιωδη ερωτηση για να συνεχισω το σκεπτικο μου,Μπορουμε να συμφωνησουμε οτι αυτο που παρηκμασε κυριως ειναι το καπιταλιστικο συστημα οπως το βιωσαμε τα τελευταια χρονια? Δηλαδη ενα συστημα που ξεφυγε τελειως απο τον «ανθρωποκεντρικο» χαρακτηρα ,οποιον ειχε τελος παντων. Να διατηρει σε μια ευημερια την κοινωνια, να παρεχει στοιχειωδεις παροχες υγειας,παιδειας για να στηριζεται στη συνεχεια απ αυτη την κοινωνια ,να αναπτυσσεται και εν τελει ναι να ισχυροποιειται. Πλεον φτασαμε στο σημειο λογω της φυσης του τραπεζοκρατικου αυτου συστηματος να εχει μεινει στην απεξω η κοινωνια και ανςυτο να αυτοτροφοδοτειται ανεξελεγκτα δημιουρχωντας χρεος σε ολες τις οικονομιες αναξαρτητως παραγωγης και αναπτυξης. Κατα την γνωμη μου βιωνουμε τον απολυτο παραλογισμο του κεφαλαιου και δεν βαζω αριστεριστικη χροια. Οταν το μονο προβλημα σε ενα πλανητη ειναι πως θα στηριχτουν οι τραπεζες με καθε κοστος ριχνωντας το βιωτικο επιπεδο του καθε πολιτη και καταργωντας εργασιακα δικαιωματα σε ολες σχεδον τις χωρες της ευρωπης νομιζω οτι κατι παει στραβα. Δεν ειναι μονο στην Ελλαδα το προβλημα.Δυστυχως.Η ευτυχως δεν ξερω. Και ναι οι λαοι ειχαν ευησυχαστει .Και ναι εμειναν και αμορφωτοι και μεγαλωσαν νεες γενιες με την υποκουλτουρα του Big Brother και των μεσημεριαναδικων.Και ναι πρεπει να αποδεχτει καθε ενας πολιτης απο μας το μεριδιο ευθυνης που του αναλογει.Ομως ποσο μεριδιο ευθυνης εχει ακριβως ενας τετοιος λαος?Ποσο ευκολο ειναι να εξαγοραστει? Να χειραγωγηθει απο τα ΜΜΕ?Αρκει κανεις να παρακολουθησει τα ελληνικη τηλεοραση αυτο τον καιρο και να καταλαβει οτι βιωνουμε τη χουντα τους.Τη χουντα των ΜΜΕ. Κατα τη γνωμη μου ο ελληνικος λαος ,τον οποιο σχεδον μισω, εχει ελαφρυντικα. Αρχικα εμεινε αμορφωτος γιατι το εκπαιδευτικο συστημα ειναι της πλακας, και γιατι του πασαρουνε σκουπιδια απ το πρωι μεχρι το βραδυ στην ΤV. Στη συνεχεια του ριξανε ψιχουλα ,του δωσανε δανεια, κανανε τα στραβα ματια στις παρανομιες του προκειμενου να στηθει ενα φαγοποτι εκατομμυριων στις πλατες του.Και τωρα του ζητανε πισω και αυτα που του δωσανε. Και αντεδρασε σ αυτες τις εκλογες οπως αντεδρασε.Κυριως σα μαλακας σε πανικο. Ναι οι κυβερνωντες αυτων των 20 χρονων ειναι οι κυριοι υπαιτιοι κατα τη γνωμη μου και πρεπει να λογοδοτησουν. Τωρα θα μου πεις ποια ειναι η λυση .Παντως η αριστερη στροφη γενικοτερα στην ευρωπη δειχνει περισσοτερο αυτο που ελεγα πριν.Οι γαλλοι γιατι εβγαλαν μια πιο σοσιαλοδημοκρατικη κυβερνηση μετα απο 17 χρονια??? Μια επιδιωξη για πιο «κοινωνικη» ευρωπη.Οχι στειρο οικονομοτεχνισμο,αλλα ουτε και κρατισμο. Δεν μπορω να διαννοηθω οτι δεν υπαρχουν οι ποροι και οι υποδομες για να ζησει καλα ο ευρωπαιος. Και επαναλαμβανω το προβλημα δεν ειναι μονο στην ελλαδα,που ειναι πολυ εντονο βεβαια λογω της κακοδιαχειρησης.Ιταλια ισπανια πορτογαλια τουλαχιστον ειναι οι επομενοι.Τελος να πω κατι, η ιδανικη κοινωνια για μενα πρεπει να εχει τεσσερα στοιχεια, αξιοκρατια, ισονομια, δικαιοσυνη, ελευθερια εκφρασης.Η ελλαδα δεν ειχε τιποτα απ αυτα ως τωρα.

  23. Duncan said,

    Μαΐου 22, 2012 στις 12:45 πμ

    Αντώνη,

    Βλέπω είσαι χείμαρρος και συ! 🙂

    Ο πυρήνας της τοποθέτησης μου βασίζεται σε μία πολύ απλή προσωπική διαπίστωση: «Εν καιρώ κρίσης οι ισχυροί ταρακουνούνται αλλά οι ανίσχυροι ισοπεδώνονται!»

    Γιατί για παράδειγμα, όλα αυτά τα σημαντικά στα οποία αναφέρεσαι (στοιχειώδεις παροχές υγείας, παιδείας, αξιοκρατιά, δικαιοσύνη, ελευθερία έκφρασης) υπάρχουνε ήδη σε τεράστιο βαθμό στις ανεπτυγμένες και ηγετικές χώρες του σήμερα όπως η Αμερική, ή Αγγλία, ο Καναδάς και η Ιαπωνία! Άσχετο που η μισαλλόδοξη φύση μας ως νεοέλληνες, μας απαγορεύει να το παραδεχτούμε. «Να του ψοφήσει ο γάιδαρος» ένα πράμα…

    Από την άλλη πλευρά, σε ότι αφορά στην Ελλάδα, που έχει πλέον καταρρίψει κάθε ρεκόρ πολιτισμικο-οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικής παρακμής (http://www.youtube.com/watch?v=n-GuH8xeJo8), μακάρι να αφανιστεί τελείως από προσωπου γης για να σταματήσει επιτέλους να καταδικάζει γεννεές μετά γεννεών (όπως η δική μας!) στη μιζέρια, τα αδιέξοδα, και εν τέλει την αυτοκαταστροφή της ή – στην καλύτερη περίπτωση – την έξοδο της από τη χώρα. Δεν αστειεύομαι! Ούτε έχω διαθέσεις να γίνω γραφικός… Ειλικρινά αισθάνομαι ότι η διάσωση αυτής της χώρας ισοδυναμεί με προσπαθεια διατήρησης καρκινοπαθούς κυττάρου μολυσμένο από θανατηφόρο ιό! Όχι μόνο είναι μάταιη, αλλά είναι και τρομακτικά επικύνδυνη!

    Όσο για το καπιταλιστικό σύστημα, δεν συμφωνώ απαραίτητα ότι διανύει περίοδο παρακμής. Κι αυτό γιατί το πώς το έχουμε βιώσει εμείς οι έκφυλοι γερασμένοι νεοέλληνες δεν έχει καμία σχέση με το πώς πχ το έχει βιώσει η ακόμη νέα και πολιτσμικά φρέσκια Αμερική. Και παρόλο που είναι αλήθεια ότι έχει υποστεί τεράστια πλήγματα παγκοσμίως, το αν έχει οριστικά παρακμάσει μόνο η ιστορία θα το κρίνει. Και αυτή φυσικά δεν «γράφεται» με βάση τις παραστάσεις της ψωροκώσταινας και των υπολοίπων καταδικασμένων χωρών, αλλά κυρίως με τις αποφάσεις που θα πάρουνε χώρες στις οποίες ακόμα το σύστημα λειτουργεί (έστω και εν μέσω ισχυρών κλυδωνισμών) και που έχουνε ακόμα το σθένος να πρωτοστατούνε στις παγκόσμιες εξελίξεις.

    Για παράδειγμα, ο καπιταλισμός στην Αμερική έχει πολλάκις συνταραχθεί από διαφόρων ειδών κρίσεις από τις οποίες έχει επέλθει νικήτρια (βλ πχ. http://en.wikipedia.org/wiki/Great_Depression_in_the_United_States).

    Στην παρούσα φάση – όπως ορθώς διαπίστωσες και συ – το πρόβλημα του σύχρονου καπιταλισμου είναι ένα: ΟΙι κεντρικές Τράπεζες! Πχ. η κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) ανήκει στα χέρια ιδιωτών, έχει ρημάξει τον πληθωρισμό και εξακολλουθεί να καταχρεώνει την Αμερικανική κυβέρνηση με τα παράλογα επιτόκια και τον μονοπωλιακό της χαρακτήρα. Άπαξ και καταργηθεί αυτή, έχει λυθεί ουσιαστικά το πρόβλημα από τη ρίζα. Τόσο απλά. Κι αυτό γιατί κατά τ’ άλλα και πέρα από το κυβερνητικό χρέος ο καπιταλισμός σε χώρες όπως οι ΗΠΑ λειτουργεί ρολόι εδώ και χρόνια.

    Και φυσικά, τα «αμερικανάκια» δεν περιμένουνε από τις ελληνικές λαικίστικες και αντιαμερικανικές φυλλάδες που ακόμα συγχέουνε το μίσος με τη ζήλεια, για να πάρουνε πρέφα τι συμβαίνει στη χώρα τους. Η αληθινή αντιπολίτευση βρίσκεται εντός των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι πολύ πιο πραγματιστική και έντονη από όλα μαζί τα ψευτο-αντιδραστικά κινήματα του κώλου που καλλιεργούνται παγκοσμίως. Όχι μόνο λοιπόν έχουνε πάρει χαμπάρι τι γίνεται, αλλά έχουνε ξεκινήσει εκστρατείες εναντίον των αιτιών της κρίσης. (http://en.wikipedia.org/wiki/End_the_Fed – και αυτό από Ρεπουμπλικάνο!)

    Τώρα, το αν αυτός ο πόλεμος θα έχει «αίσιο» τέλος για τον καπιταλισμό ή όχι, αυτό είναι άλλο θέμα. Το σίγουρο είναι ότι – είτε το θέλουμε είτε όχι – το οικονομικό (και όχι μόνο!) μέλλον του πλανήτη εξαρτάται από αυτές τις χώρες, όπως ακριβώς εξαρτιόταν κάποτε από την Ελλάδα. Κι αυτό τσούζει τους κοντόφθαλμους, φαντασμένους και ξενόφοβους βλακέλληνες…

    Κοινώς, όπως θα έλεγε κι ο Μάλαμας διασκευάζοντας Xατζιδάκη: Καλυνήχτα Κεμαλ-(άκα) η ζωή έχει πλάκα… 🙂

  24. antonis said,

    Μαΐου 22, 2012 στις 6:23 πμ

    Το ερωτημα ειναι γιατι ξεσπανε οι κρισεις καθε 30-40 χρονια.Στην πραγματικοτητα δεν υπαρχει αιτια. Υποκινουνται. Διαφωνεις οτι μεσω αυτων των κρισεων τα μεγαλα χρηματοπιστωτικα ιδρυματα συγκεντρωνουν τεραστια κεφαλαια? Δεν ειναι παραλογο πως μια εταιρεια ξαφνικα αξιολογει την αξιοπιστια ενος κρατους και με το ετσι θελω διπλασιαζει πχ το επιτοκιο που δανειζει σ αυτη τη χωρα? Δεν ειναι παραλογο που κρατη και λαει εξαρτωνται απο τραπεζες? δεν λεω να διαλυσουμε τις τραπεζες αλλα δεν πρεπει καπως να αλλαξει η ιεραρχια? Οσο για την Αμερικη εχω καποιες ενστασεις που θα αναλυσω μετα γιατι μολις γυρισα απ τη δουλεια και παω για υπνο..:D

  25. Duncan said,

    Μαΐου 22, 2012 στις 11:29 πμ

    Για μένα οι παγκόσμιες κρίσεις, σε όλα τα ιστορικά – και όχι μόνο – επίπεδα επέρχονται ως αποτέλεσμα κόπωσης και φυσικής φθοράς. Όχι ως αποτέλεσμα κάποιου διαβολικού σχεδίου υποκίνουμενο από κάποιον υστερόβουλο ιθύνοντα νου. Εξ’ άλλου, δεν είναι ότι όλη αυτή η κατάσταση ήτανε ‘κρυφή’ τόσα χρόνια σε όσους είχανε τα μάτια τους ανοιχτά. Ούτε θα πρέπει να προκαλεί εκπληξη. Δεν πιστεύω λοιπόν καθόλου στη συνομωσιολογία της «υποκίνησης», Και γω αν ήμουνα χρηματοοικονιμικός επενδυτής ενάντια στην οικονομία της Ελλάδας θα πόνταρα. Πολλά λεφτά…

    Αλλά συμφωνώ απόλυτα ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα συγκεντρώνουνε τεράστια κεφάλαια εν μέσω κρίσης. Απλώς δεν πιστεύω ότι αυτό συνεπάγεται απαραίτητα παρακμή του καπιταλιστικού συστήματος (αν υποδεικνύει κάτι είναι την παρακμή εκείνων των ασθενών χωρών που δεν μπορούνε πλέον ν’ αντισταθούν). Ούτε το θεωρώ παράλογο αφ’ εαυτού. Οι τράπεζες όπως και κάθε άλλος οργανισμός στον πλανήτη (οικονομικός και μη) θα τείνουνε πάντα να εκμεταλλεύονται όσο περισσότερο «χώρο» τους παρέχεται…

    Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι τόσο τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (που είναι ούτως ή άλλως χρήσιμα για λόγους πχ ανάπτυξης), αλλά κυρίως η εκτεταμμένη «εξάρτηση» και η άνευ όρων παράδοση σε αυτά. Υπό αυτή την έννοια, χώρες όπως η Ελλάδα χωρίς καμία μορφή αυτοδυναμίας δεν έχουνε καμία απολύτως ελπίδα ανάκαμψης, ενώ χώρες όπως η Αμερική μπορούνε να διορθώσουνε το πρόβλημα εστιάζοντας στη ρίζα του προβληματος που είναι η αναδιοργάνωση της κεντρικής τράπεζας που είναι στην ουσία η «Τράπεζα των τραπεζών…». Και η επιτυχία ή αποτυχία αυτού του εγχειρήματος είναι αυτή που κατα τη γνώμη μου, θα καθορίσει το μέλλον του καπιταλισμού…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: