Αγάπη ως το τέλος (Part 4)

fatherart

(προηγούμενο)

Η δεύτερη βασική παράμετρος που επηρέαζε την ανάγκη του για αυτονομία, ήταν τα δυνατά συναισθήματα που βίωνε για την Αριστέα για την οποία πίστευε ότι τον είχε προδώσει με τον χειρότερο τρόπο. Αν και αυτή η παράμετρος βρισκόταν σε εμβρυϊκό στάδιο – μιας και αποτελούσε την πρώτη του σοβαρή ερωτική απογοήτευση – εντούτοις, μέρα με τη μέρα άρχιζε να αισθάνεται όλο και πιο εγκλωβισμένος από τα συναισθήματα του για εκείνη. Είχαν σίγουρα περάσει αλησμόνητες στιγμές μαζί, που δεν θα ήθελε για τίποτα στον κόσμο να τις διαγράψει από την μνήμη του. Από την άλλη όμως, αισθανόταν απίστευτη καταπίεση σε ότι αφορά στον ψυχισμό του. Από τη μία δηλαδή, να προσπαθεί να συγκεντρωθεί σε κάτι που έχει ανάγκη να κάνει και απο την άλλη, εκείνη να έρχεται απρόσκλητη και να πλημμυρίζει τις σκέψεις του. Αυτό τον αποσπούσε. Και στον Παύλο δεν άρεσε να τον αποσπούν.

Ταυτόχρονα, ένοιωθε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τις σκέψεις του. Αυτό, το αναγνώριζε πάντα σαν σημάδι αδυναμίας του ότι «δεν τα ‘χει βρει με τον εαυτό του». Και μία από τις μεγαλύτερες ανασφάλειες του, ήταν ότι ίσως αυτό να μην συνέβαινε ποτέ. Με όλα αυτά μες το μυαλό του, ήταν λογικό να ψάχνει για κάτι διαφορετικό, που ίσως του δώσει απαντήσεις. Και αυτός ο εκκεντρικός τύπος στο παράθυρο, ήταν ο ορισμός του ‘διαφορετικού’…

Ο Παύλος δεν μπορούσε να βγάλει συμπεράσματα για την ηλικία του «Συγγραφέα», μιας και το παρουσιαστικό του ήταν ιδιαίτερα ατημέλητο. Ήταν συνεχώς αξύριστος και πάντοτε συντηρητικά ντυμένος. Πάντως, όταν κάποτε εδέησε και ξυρίστηκε, ο Παύλος διέκρινε ένα σίγουρα νεανικό πρόσωπο, που τόσο καιρό κρυβόταν κάτω από τις αδέσποτες τρίχες. Η όψη του, φάνηκε να έρχεται σε κάθετη αντίθεση με την ελαφριά φαλάκρα, που είχε ήδη αρχίσει να σχηματίζεται πάνω από το μέτωπο του. Αν και η φαλάκρα σε νεαρή ηλικία είναι σχετικά συχνό φαινόμενο στους άντρες, το σκούρο μαύρο χρώμα των μαλλιών του «Συγγραφέα», έκαναν τη φαλάκρα να μοιάζει με λίμνη σε τροπικό δάσος. Όλα αυτά οδήγησαν τον Παύλο στο συμπέρασμα, ότι ο άγνωστος αυτός κύριος, ίσως ηλικιακά να μην είναι και τόσο κύριος. Μάλιστα, πίστευε ότι ήταν 25 με 30 χρονών και απλώς μεγαλόδειχνε. Κυριολεκτικά μεγαλόδειχνε…

Επιπλέον, ο μυστηριώδης αυτός τύπος, είχε ύψος γύρω στο 1.90 και μία πολύ επιβλητική φυσιογνωμία. Τόσο επιβλητική, που ο Παύλος δεν θα ξεχάσει εκείνη την πρώτη φορά, που είχαν διασταυρωθεί τα βλέμματα τους. Προς στιγμήν, νόμισε ότι το βλέμμα του θα τον κάρφωνε στον τοίχο και αυθόρμητα έστρεψε τα μάτια του αλλού. Τότε θυμήθηκε τον πατέρα του που έλεγε: «Τα μάτια δεν είναι καθρέφτης της ψυχής, είναι καθρέφτης της ευφυΐας και του δυναμισμού του ανθρώπου». «Αν ο πατέρας μου έχει δίκιο, τότε ίσως μιλάμε για μια σημαντική μεγαλοφυΐα…» είχε σκεφτεί με θαυμασμό, ο Παύλος.

Εκείνη τη νύχτα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα παρά-ήταν φιλοσοφική για τον Παύλο, ώστε να μπορέσει να αντισταθεί και να μην απορροφηθεί, από την μονότονη γαλήνη που επικρατούσε στο δωμάτιο του «Συγγραφέα». Ήταν το αντιφατικό της υπόθεσης που τον μαγνήτιζε τόσο πολύ. Από τη μία η πνιγηρή ησυχία της νύχτας, που απλωνόταν ως μέσα στα δωμάτια, και από την άλλη η φοβερή ενέργεια που έκρυβε εκείνος πίσω από τη σιωπή του. Βέβαια, δεν την έκρυβε και τοσο καλά, μιας και η ίδια πρόδιδε την ύπαρξη της από τις δυναμικές κινήσεις του χεριού του, το οποίο χόρευε άρρυθμα αλλά σθεναρά πάνω στο χαρτί. «Καμία κοινωνικότητα δεν θα μπορούσε να συλλάβει την ένταση και το βάθος της στιγμής, όσο η δικιά μου μοναχικότητα. Εδώ, η βροντερή φωνή της προσωπικότητας δεν αποτελεί, παρά μια κοινή μορφή σιγής για την κοινωνία», σκέφτηκε από μέσα του, χωρίς να έχει καταλάβει ακριβώς τι σκέφτηκε. Άφηνε απλώς την εικόνα να του μιλήσει…

Βιώνοντας την ατμόσφαιρα για λίγη ώρα, ο Παύλος άρχισε να διακρίνει όλο και πιο έντονα την αντίθεση αυτή και στο μυαλό του ήρθαν εικόνες όπως: μία εγκυμοσύνη που δεν φαίνεται στα πρώτα στάδια της, το υποκριτικό χαμόγελο της απιστίας και μια βόμβα που μοιάζει με κοινό, άκακο ξυπνητήρι. Η τελευταία εικόνα μάλιστα, του έφερε συνειρμικά στο μυαλό τον πατέρα του. «Το πατρικό πρότυπο… Πόσο ελεύθερα σκέφτομαι, τελικά?».

(συνεχίζεται…)