Αγάπη

sad girl

Σταμάτα να απολογείσαι για τα παλιρροϊκά κύματα ασυνέπειας με τα οποία με κατακλύζεις. Γελιέσαι οικτρά αν νομίζεις ότι έχεις τη δύναμη να με προδώσεις. Αυτό το πλεονέκτημα το έχεις χάσει από τον καιρό της πρώιμης κοινωνικής μου αποφοίτησης. Πρωτού λοιπόν επιδωθείς σε ανειλικρινείς μεγαλοστομίες, αφιέρωσε λίγο από τον χρόνο σου για να με μάθεις.

H πρώτη μου πατρίδα αρνήθηκε να μ’ ελευθερώσει από τη ματωμένη της μήτρα. Η δεύτερη, με κατέταξε στο πρόστυχο τάγμα της αυτοκαταστροφικής μιζέριας της και με πρόσταξε επανειλλημένα να υποκλιθώ σε είδωλα που δεν έφεραν το όνομα μου. Όσο για την τρίτη, εκείνη φρόντισε να με ποτίσει αμέτρητα φιλιά καμμωμένα από ψυχοφάρμακα. Μην τρέφεις λοιπόν αυταπάτες ότι μπορείς να με λυπηθείς. Δεν έχεις καμία ελπίδα να συγκριθείς…

Εξ’ άλλου, οι ανάπηροι δεν δικαιούνται να οικτηρούν. Μόνο ένας καταραμένος σαν και μένα, δίχως τη χρυσή πανοπλία του Καρυωτάκη έχει αυτό το θλιβερό προνόμιο. Αλλά ποτέ μου δεν διαλέξα να γεννηθώ με τέτοιο βάρος. Γι’ αυτό κι όταν καμιά φορά κατα τύχη την φορέσω, δυσκολεύομαι τόσο πολύ να την ξεφορτωθώ. Είναι επικίνδυνα τέτοια επίπεδα συγκαταβατικότητας και κατανόησης… Οδηγούνε κατευθείαν στην άνευ όρων αποδοχή σου και συνεπώς στην φθορά μου.

Αλλά αυτό το διαρκές φλέρτ με το τέλος μου με απελευθερώνει. Είναι εκεί να μου θυμίζει ότι δεν έχω τίποτα δικό μου για να χάσω, και για να μου δίνει ώθηση να συνεχίσω. Και σκοπεύω να κάνω αυτό ακριβώς, μέχρι να γίνω σπορά για τον επόμενο οφειλέτη. Γνωρίζω λοιπόν καλά και από την αρχή, πιο είναι το τίμημα. Και είμαι διατεθειμμένος να το πληρώσω μέχρι την τελευταία δεκάρα. Ξέρω επίσης ότι αυτό σε τρομοκρατεί επειδή σου αφαιρεί κάθε έλεγχο από πάνω μου. Αλλά αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα. Είναι δικό σου!

Γι’ αυτό σου λεω: Κάθε συγγνώμη σου θα πέσει στο κενό. Δεν έχω να σου συγχωρέσω απολύτως τίποτα. Σε έχω ήδη αποδεχτεί έτσι όπως είσαι. Εσύ από την άλλη, δεν είμαι και τόσο σίγουρος…

Προηγούμενο

Advertisements